باب 61 حكم تغيير وصيت خداوند تعالى مىفرمايد : پس هركس پس از شنيدن وصيت آن را تغيير دهد ، همانا گناهش بر عهدهء تغيير دهندگان آن است ، قطعاً خداوند شنواىِ آگاه است . پس هركس از وصيت كننده‌اى بيم انحراف از حق يا گناه داشته باشد ؛ آن‌گاه ميان آنان آشتى دهد ، گناهى بر او نيست ، زيرا خداوند آمرزنده مهربان است . « 1 » 730 - ( 1 ) محمد بن مسلم گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء شخصى سؤال كردم كه مالش « 2 » را براى صرف در راه خدا وصيت كرد . امام عليه السلام فرمود : به كسى بپرداز كه برايش وصيت كرده هرچند يهودى يا نصرانى باشد ، زيرا خداوند تبارك و تعالى مىفرمايد : « پس هركس پس از شنيدن وصيت آن را تغيير دهد ، همانا گناهش برعهدهء تغييردهندگان آن است . » محمد بن مسلم اين روايت را از امام باقر عليه السلام نيز نقل كرده است . 731 - ( 2 ) در كتاب دعائم الاسلام از على عليه السلام و امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمودند : « هركس به چيزى وصيت كند در ثلث وى موثر است . پس اگر براى يهودى يا نصرانى يا چيز ديگرى وصيت كند ، در همان راه قرار داده مىشود ، به دليل سخن خداوند تعالى كه مىفرمايد : « پس هركس پس از شنيدن وصيت آن را تغيير دهد ، همانا گناهش بر عهدهء تغييردهندگان آن است . » 732 - ( 3 ) على بن مهزيار گويد : « امام جواد عليه السلام به جعفر و موسى نوشت : دستورى كه دربارهء شاهد گرفتن در مورد فلان كار به شما دادم سبب نجات شما در آخرت و عمل به وصيت پدر و مادرتان و نيكى

--> ( 1 ) . بقره 2 / 181 - 182 . ( 2 ) . مقصود از مالش ، يك‌سوم است كه در اختيار ميت است .