السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

51

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : دوشيدن آن در كنار آب « 1 » و عاريه دادن بچهء آن ( دلو آن ) و عاريه دادن نرش . » علامه حلى در كتاب عاريه التذكره اين روايت را از ابوهريره از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت كرده است و در آن آمده است : « گفته شد : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ! حق شتر چيست ؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : عاريه دادن دلو آن و جفت كردن نرش با شتران ماده و بخشيدن شير آن هنگام ريختن دندان‌هايش . » 4 - ( 4 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « قرض و عاريه دادن و پذيرايى از مهمان ، از سنت است . » 5 - ( 5 ) ابن سنان گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء عاريه سوال كردم . امام عليه السلام فرمود : هرگاه عاريه تلف شود و عاريه گيرنده مورد اعتماد و امين باشد ، غرامتى بر عهدهء او نيست . » 6 - ( 6 ) مسعدة بن زياد از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هرگاه عاريه تلف ، دزديده يا گم شود و عاريه گيرنده مورد اعتماد و امين باشد ، غرامتى بر عهدهء او نيست . » 7 - ( 7 ) محمد بن مسلم گويد : « از امام باقر عليه السلام سوال كردم : شخصى چيزى را عاريه مىگيرد و آن چيز تلف يا دزديده مىشود . امام عليه السلام فرمود : در صورتى كه امين باشد ، غرامتى بر عهدهء او نيست . و سوال كردم : شخصى مالى را براى تجارت مىگيرد ولى آن تلف يا دزديده مىشود آيا ضمانى بر عهدهء اوست ؟ امام عليه السلام فرمود : پس از آن‌كه وى امين است ، غرامتى بر عهده‌اش نيست . » 8 - ( 8 ) محمد بن قيس از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « شخصى در زمان اميرمؤمنان عليه السلام كنيزى ( يا چيزى ) را عاريه داد و نزد عاريه‌گيرنده تلف شد بدون آن‌كه كارى كرده باشد كه سبب هلاكت آن شده باشد . على عليه السلام در اين باره حكم كرد كه غرامتى بر عهده عاريه‌گيرنده نيست و غرامتى بر عهدهء اجاره‌كننده حيوان نيست تا وقتى كه آن را به مشقت نيندازد و كارى كه سبب هلاكت آن است انجام ندهد . »

--> ( 1 ) . تا شير آن به مردم برسد . اين ترجمه بر اساس نسخه مستدرك الوسائل است . در اصل كتاب « حلبها على الماء » بود كه معناى آن روشن نشد .