دارد . مرز خويشاوندى چيست ؟ به هركس خويشاوندى دارد ، داده مىشود يا مرزى دارد كه به آن منتهى مىشود ؟ نظر شما چيست ؟ فدايت شوم . امام عليه السلام مرقوم فرمود : اگر معين نكرده به خويشاوندانش مىدهد . » 692 - ( 2 ) اسماعيل بن احوص ( يا سعد احوص ) گويد : « از امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كردم : شخص مسافرى هنگام مرگ اموالش را به يكى از بازرگانان داد و گفت : اين مال متعلق به فلانى فرزند فلانى است و من در آن هيچ حقى ندارم ، نه كم و نه زياد - آن را به وى بده يا در هر كجا كه مىخواهد مصرف كند . آن مرد درگذشت و به آن كسى كه مال را برايش وصيت كرده بود هيچ دستورى دربارهء آن مال نداد و او نمىداند چه عاملى ميّت را بر اين كار واداشت . با آن مال چه كند ؟ امام عليه السلام فرمود : در صورتى كه به وى دستورى نداده است ، هر كجا كه مىخواهد مصرف كند . و سؤال كردم : شخصى به ديگرى وصيت مىكند كه چند جريب از محصول مزرعه‌اش را به خويشاوندانش دهد . چند سال مىگذرد و مزرعه‌اش افزوده‌اى ندارد بلكه به پيش‌فروش و عينه نياز دارد . آيا از پيش‌فروش و عينه به موصى له داده مىشود يا نه ؟ و اگر پس از آن به آنان محصول دهد آيا سال‌هاى گذشته جبران مىشود يا نه ؟ امام عليه السلام فرمود : گويا من باكى ندارم كه اگر به آنها پرداخت شود يا گرفته شود ( به تأخير افتد ) و سپس پرداخت شود . و سؤال كردم : شخصى براى خويشاوندانش وصيت‌هايى كرد و وارث پس از بلوغ به وصىّ گفت : زمينى را به اندازه‌اى كه پاسخگوى وصيت‌هاى اوست كنار گذارد و هنگام تقسيم ميراث ، آن زمين تقسيم نشود [ آيا به اين صورت عمل كند ] يا طور ديگرى انجام دهد ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى ، اين‌گونه شايسته است . » اين روايت از سعد بن احوص نيز نقل شده است . باب 44 استحباب وصيت براى بستگان هرچند قاطع رحم باشد خداوند تعالى مىفرمايد : هرگاه مرگ يكى از شما فرا رسيد ، در صورت بر جاى گذاشتن ثروت انبوه بر وى نوشته شد كه براى پدر و مادر و خويشاوندان خود به طور پسنديده وصيت كند كه اين كار براى پرهيزكاران ثابت و لازم است . « 1 »

--> ( 1 ) . بقره 2 / 180 .