السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

477

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

667 - ( 18 ) اسماعيل بن همام كندى از امام رضا عليه السلام روايت مىكند كه دربارهء شخصى كه به يك جزء از مالش وصيت كرده بود ، فرمود : جزء [ يك بخش ] از هفت بخش است . خداوند مىفرمايد : « دوزخ هفت در دارد كه براى هر در ، جزء معينى از آنان است . » 668 - ( 19 ) در كتاب ارشاد مرحوم مفيد آمده است : « روايت مىكنند كه شخصى هنگام مرگ به جزئى از مالش وصيت كرد و آن را معين نكرد . پس از مرگش وارثانش دربارهء آن با هم اختلاف كردند و براى حلّ آن به اميرمؤمنان عليه السلام مراجعه كردند ، آن حضرت در مورد آنان به پرداخت يك هفتم از مال ميّت حكم كرد و اين آيه را تلاوت فرمود : « دوزخ هفت در دارد كه براى هر در ، جزء معينى از آنان است . » و شخصى هنگام مرگ به يك سهم از مالش - بدون تعيين آن - وصيت كرده بود پس از مرگش ، وارثان وى در معناى سهم با هم اختلاف كردند ، على عليه السلام دراين باره به پرداخت يك هشتم از مالش حكم كرد و اين آيه را تلاوت فرمود : « صدقات تنها براى نيازمندان و بينوايان و . . . است » و آنها هشت گروه هستند كه براى هر گروه يك سهم از صدقات است . » 669 - ( 20 ) حسين بن خالد گويد : « از امام موسى بن جعفر عليه السلام دربارهء شخصى سؤال كردم كه به يك جزء از مالش وصيت كرده بود . امام عليه السلام فرمود : يك هفتم از ثلث ، مال اوست . » باب 36 حكم وصيت به يك سهم از مال و وصيت به آزاد كردن برده‌هاى قديمى خداوند تعالى مىفرمايد : صدقات تنها براى نيازمندان و بينوايان و كارگزاران آن و كسانى كه قلب‌هاىشان به دست آورده مىشود و آزاد كردن بردگان و بدهكاران و در راه خدا و در راه ماندگان است و اين فريضه‌اى است از سوى خداوند و خداوند دانا و با حكمت است « 1 » .

--> ( 1 ) . توبه 9 / 60 .