باب 26 حكم مقدم بودن بدهى بر وصيت و وصيت بر ميراث خداوند تعالى مىفرمايد : خداوند دربارهء فرزندان‌تان به شما سفارش مىكند كه براى پسر همانند بهره دو دختر است . . . پس از وصيتى كه بدان وصيت كرده يا بدهى . « 1 » 641 - ( 1 ) محمد بن قيس از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه اميرمؤمنان عليه السلام فرمود : « بدهى پيش از وصيت و وصيت به دنبال بدهى است ، سپس ميراث پس از وصيت است ، چرا كه نخستين ( يا سزاوارترين ) حكم كتاب خداست . » 642 - ( 2 ) محمد بن قيس از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه دربارهء بدهى و وصيت فرمود : « بدهكارى پيش از وصيت است آن‌گاه وصيت به دنبال بدهى و سپس ميراث است و براى هيچ وارثى وصيت نيست . » 643 - ( 3 ) ابان از شخصى روايت مىكند كه : « از امام صادق عليه السلام دربارهء شخص بدهكارى سؤال كردم كه فردى را وصى خود قرار داد ( يا دربارهء شخصى سؤال كردم كه به ديگرى وصيت كرد كه من بدهكار هستم ) امام عليه السلام فرمود : وصى ، بدهى ميّت را مىپردازد و بقيه را ميان وارثان تقسيم مىكند . گفتم : مالى كه ميّت براى پرداخت بدهى وصيت كرده بود دزديده شد ( يا وصى ، مالى را كه ميّت براى پرداخت بدهى وصيت كرده بود ، تقسيم كرد ) بدهى از چه كسى گرفته مىشود ؟ از وارثان ( يا از وصى ؟ ) امام عليه السلام فرمود : از وارثان گرفته نمىشود ، بلكه وصى ضامن آن است . » مرحوم شيخ طوسى قدس سره در كتاب الاستبصار اين روايت را بر موردى حمل كرده كه امكان رساندن مال به دست طلبكار براى وصى وجود داشته است و او اين كار را انجام نداد تا تلف شد .

--> ( 1 ) . نساء 4 / 11 .