637 - ( 5 ) هشام بن سالم از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه ايشان دربارهء شخصى كه ديگرى را وصى خود قرار داد و او از پذيرفتن آن ناخشنود است فرمود : « در اين حال دست از كمك به وى برندارد . » 638 - ( 6 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هركس ديگرى را وصى خود قرار دهد ، وى در پذيرفتن و نپذيرفتن وصيت اختيار دارد . در صورتى كه حاضر باشد . پس اگر در حضور مُوصّى نپذيرفت ، براى وى لازم نيست ولى اگر در غياب وى ، او را وصى خود قرار داد و سپس موصّى درگذشت موصّى اليه نمىتواند وصيت را نپذيرد ، در حالى كه موصّى مرده است و آن حقّى از حقوق خداوند گرديده است . » ارجاعات گذشت : در روايت يازدهم از باب هفتم از ابواب هبات فرموده امام عليه السلام كه : « هرگاه از شهر [ ديگرى ] براى وى بفرستد او حق نپذيرفتن آن را ندارد . » باب 25 حكم وصيت خودكشى كننده 639 - ( 1 ) ابوولّاد از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هركس عمداً خودكشى كند ، براى هميشه در آتش دوزخ خواهد بود . گفته شد : بفرماييد كه اگر وصيتى كند و بلافاصله خودكشى كند آيا وصيتش صحيح است ؟ امام عليه السلام فرمود : اگر پيش از آن‌كه آسيبى - همانند جراحت يا كار ديگرى ( قتل ) - به خود برساند ( كه شايد كشنده باشد ) وصيت كند ، وصيت وى در ثلث مؤثر است ولى پس از آسيب رساندن به خود - همانند جراحت يا كارى ( قتل ) كه شايد كشنده باشد - وصيت وى صحيح نيست . » 640 - ( 2 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه از امام صادق عليه السلام دربارهء وصى خودكشى كننده سؤال شد . امام عليه السلام فرمود : « هرگاه پس از آسيب رساندن به خود وصيت كند و بر اثر آن بميرد ، وصيت وى صحيح نيست . »