« حتماً شهادت ما از شهادت آنها به حقيقت نزديك‌تر است و ما از حق ، تجاوز نمىكنيم كه در اين صورت حتماً از ستمگران خواهيم بود . » آن‌گاه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به خانواده تميم دارى فرمان داد آن گونه كه به آنها دستور مىدهد ، سوگند ياد كنند . آنان نيز سوگند ياد كردند و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله گردنبند و جام را از ابن بيدى و ابن ابى ماريه گرفت و به خانواده تميم تحويل داد . « اين روش به اين‌كه شهادت را به طور صحيح ادا كنند يا از بازگشت سوگندهايى پس از سوگندهاىشان بترسند ، نزديك‌تر است . » اين روايت در تفسير قمى با تفاوت اندكى روايت شده است و در آن ، نماز به نماز عصر تفسير شده است . همچنين اسماعيل بن جابر از امام صادق عليه السلام در بخشى از يك روايت بلند از اميرمؤمنان عليه السلام اين روايت را با اندكى تفاوت نقل كرده است . ارجاعات گذشت : در روايات و آيات پيشين مناسب با اين بحث هست ؛ پس ملاحظه كنيد . باب 16 اثبات وصيت با شهادت يك نفر مسلمان راستگو 601 - ( 1 ) اسحاق بن عمار گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخص بيمارى تعدادى دينار از من طلبكار بود . آن‌گاه به من گفت : اگر من مُردم ، بيست دينار به فلانى بپرداز و بقيه آنها را به برادرم ( يا خواهرم ) تحويل بده . او مُرد و من هنگام مرگش نزد وى حاضر نبودم . آن‌گاه شخص مسلمان راستگويى نزد من آمد و گفت : آن شخص به من دستور داده به تو بگويم : ده دينار از دينارهايى را كه دستور داده بودم به برادرم بپردازى به مسلمانان صدقه بده . و برادر ميّت نمىدانست كه ميّت چيزى نزد من دارد . امام عليه السلام فرمود : نظر من اين است كه ده دينار آن را صدقه دهى همان گونه كه گفت . » ارجاعات مىآيد : در روايت چهارم از باب چهل و پنجم اين نوشته به امام عليه السلام كه : « آنچه صاحبش در زمان حيات خود به وى پاداش داده پسنديده و متعلق به اوست و شهادت مرد و زن و برده دربارهء آن پذيرفته است - در صورتى كه مورد اتهام نباشند . »