576 - ( 10 ) سعيد بن يسار گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى مالى به ديگرى مىدهد و مىگويد : اين مال را به تو مىدهم تا ذخيره و پس‌اندازى براى دو دخترم - فلانى و فلانى - باشد . آن‌گاه پس از پرداخت مال ، آن شخص تصميم مىگيرد بيست و پنج دينار ( يا صد و بيست پنج دينار ) از آن را بگيرد و با آن كنيزى براى نوه پسرىاش بخرد . آن مرد اين كار را انجام مىدهد و مىميرد . پس از مرگ وى ميان دختران وى يا يكى از آنها و نوه‌اش دعوا مىشود . دختران مىگويند : ( واى بر تو ! به خدا سوگند ! ) آميزش تو با اين كنيز حرام است ، زيرا پدر ما از مالى كه براى ما به فلانى سپرد آن را براى تو خريد . پس كنيز را از آن مال خريد و تو به صورت حرام با آن آميزش مىكنى و برايت حلال نيست . با اين سخن آن جوان از كنيز جدا شد ، در اين باره نظر شما چيست ؟ امام عليه السلام فرمود : مگر كسى كه مال را پرداخت پدر دو دختر و پدربزرگ جوان نيست و او كنيز را خريد ؟ گفتم : آرى . امام عليه السلام فرمود : در صورتى كه پدربزرگش خودش آن مال را پرداخته و خودش گرفته است با كنيزش آميزش كند . » 577 - ( 11 ) على بن سالم گويد : « از امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كردم : پدرم سه وصيت كرده است به كدام يك از آنها عمل كنم ؟ امام عليه السلام فرمود : به آخرين آنها عمل كن . گفتم : آن ، از همه آنها كمتر است . امام عليه السلام فرمود : هرچند كمترين باشد . » 578 - ( 12 ) محمد بن عيسى بن عبيد گويد : « به امام هادى عليه السلام نوشتم : ( خداوند مرا فدايت گرداند ! ) شخصى مقدار معينى از اموالش را براى شما وصيت كرد و براى پدر و مادرش نيز وصيت كرد ، سپس وصيتش را تغيير داد و كسى را كه به وى بخشيده بود ، محروم كرد و كسى را كه محروم كرده بود ، به وى بخشيد ، آيا اين كار جايز است ؟ امام عليه السلام مرقوم فرمود : در همه اين كارها اختيار با اوست تا مرگش فرا رسد . »