569 - ( 3 ) عبيد بن زراره از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « وصيت‌كننده مىتواند از وصيتش بازگردد ، خواه سالم باشد يا بيمار . » 570 - ( 4 ) بريد عجلى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « وصيت‌كننده - تا زنده است - مىتواند از آن بازگردد يا بر آن بيفزايد . » 571 - ( 5 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمودند : « انسان مىتواند از وصيتش بازگردد و هر چه از آن را مىخواهد تغيير دهد - خواه سالم باشد يا بيمار - پس او اختياردار آن است و وصيتى كه پس از آن بميرد از ثلث مال وى خارج مىشود . » 572 - ( 6 ) منصور بن حازم گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى مىگويد : اگر در اين بيمارى مرگ من فرارسيد ، فلان برده‌ام آزاد است . امام عليه السلام فرمود : از وصيتش هرچه بخواهد ، تغيير مىدهد و هرچه بخواهد ، اجازه مىدهد . » 573 - ( 7 ) عبدالرحمان بن ابى عبداللَّه از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « اصل وصيت اين است كه انسان هر برده‌اى را كه مىخواهد آزاد كند و هركارى را كه مىخواهد انجام دهد و برده‌اى را كه آزاد كرده به بردگى بازگرداند و آن را كه در بردگى نگه‌داشته آزاد سازد . » 574 - ( 8 ) عبدالرحمان بن سيابه از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هرگاه شخصى بيمار شود و به آزاد كردن برده يا صدقه دادن وصيت كند ، پس تا زنده است مىتواند آزاد كرده و صدقه خود را بازگرداند و هر تصرفى مىخواهد در آن انجام دهد و اصل وصيت نيز به همين گونه است . » 575 - ( 9 ) محمد بن مسلم گويد : « از امام باقر عليه السلام سؤال كردم : شخصى برده‌اش را مُدَبَّر قرار مىدهد و سپس به بهاى آن نيازمند مىشود . امام عليه السلام فرمود : او برده اوست اگر بخواهد او را مىفروشد و اگر بخواهد آزادش مىكند و اگر بخواهد وى را تا زمان مرگش نگه مىدارد و پس از مرگش از ثلث وى آزاد مىشود . »