وى در روستاى يالو از روستاهاى اطراف شهرستان نور زاده شد . هشت سال بيشتر نداشت كه سايهء پدر بزرگوارش كه از علماى آن سامان بود ، از سرش برچيده شد . در همان كودكى به آموختن فقه نزد استاد جليل‌القدر محمدعلى محلاتى مىرفت . در دورهء جوانى به تهران رهسپار شد تا از علماى بزرگ آنجا مستفيض شود و اين شد كه در درس عالم نحرير ، شيخ عبدالرحيم بروجردى حاضر شد و بهره‌ها برد و دختر همان استاد را نيز به ازدواج خود درآورد . در نوزده سالگى بود كه به عراق سفر كرد و براى كسب دانش چهار سال در حوزهء علميهء نجف اشرف ماند و آموخت و سپس به ايران بازگشت اما بيش از يك سال در آنجا نماند و دوباره به عراق برگشت و در كربلاى معلّا نزد شيخ عبدالحسين تهرانى شاگردى كرد و به دنبال وى دو سال نيز در كاظمين ماند . در بيست و هشت سالگى به سفر حج و زيارت مدينه مشرف شد و پس از آن به نجف اشرف برگشت و در درس دانشمند فرزانه شيخ مرتضى انصارى حاضر شد و ديرى نپاييد كه آن عالم به ديار باقى شتافت و وى نيز به مشهد مقدس رهسپار شد و دو سال بعد باز به عراق بازگشت و در همان موقع استاد بزرگ خود شيخ عبدالحسين تهرانى را نيز از دست داد ؛ همان كه به وى اجازهء روايت داده بود . محدث نورى از سرشناس‌ترين چهره‌هاى علمى شيعى است كه اخبار و روايات گوناگون را گردآورد و احاديث مختلف را هماهنگ ساخت و آثار پراكنده را سامان بخشيد . ايشان شاگرد برجسته‌اى ( شيخ آقابزرگ طهرانى ) را به جهان شيعه شناساند كه آقا بزرگ طهرانى در الذريعهء خود ، وى را « شيخنا » معرفى مىكند . از تأليفات وى : 1 - مستدرك الوسائل 2 - نفس الرحمان 3 - دارالسلام 4 - جنّة المأوى و . . .