551 - ( 2 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه به امام صادق عليه السلام گفته شد : « هرگاه شخصى وصيتى كند - يعنى به بيش از ثلث و وارثان در زمان حيات وى آن را اجازه دهند و پس از مرگ نظرشان تغيير كند . [ حكم آن چيست ؟ ] امام عليه السلام فرمود : حقّ بازگشت از آن را ندارند . » 552 - ( 3 ) منصور بن حازم گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى در حضور وارثانش به بيش از ثلث وصيت مىكند و آنها آن را اجازه مىگيرند . امام عليه السلام فرمود : لازم است . » على بن حسن بن رباط - راوى از منصور بن حازم - گويد : « به نظر من اين در صورتى است كه در زمان حيات وى به آن راضى شوند و آن را بپذيرند . » باب 7 جواز وصيتِ انسانِ بدون وارث 553 - ( 1 ) سكونى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه از امام باقر عليه السلام دربارهء شخص بدون وارث و خويشاوند سؤال شد . امام عليه السلام فرمود : « هرگونه كه بخواهد وصيت مىكند تا مالش مصرف شود ، در راه مسلمانان ، بينوايان و درراه‌ماندگان . » اين حديث از على عليه السلام نيز روايت شده است و در كتاب المقنع ، متن روايت آمده است . 554 - ( 2 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه در زمان اميرمؤمنان عليه السلام شخص بدون وارثى درگذشت و اموالش را براى بينوايان وصيت كرد . على عليه السلام وصيت او را اجازه داد . 555 - ( 3 ) احمد بن محمد بن عيسى گويد : « محمد بن اسحاق متطبّب ( متطيّب ) به امام عليه السلام نوشت : پس از حمد و ثناى الهى ، خداوند به شما طول عمر عنايت فرمايد به عرض سرورمان مىرسانيم كه ما