529 - ( 2 ) احمد بن محمد گويد : « احمد بن اسحاق به امام هادى عليه السلام نوشت : درّه دختر مقاتل درگذشت و از خود مزارع متعددى در فلان منطقه بر جاى گذاشت و بيش از ثلث اموالش را براى سرور و مولاى خويش وصيت كرد . ما اوصياى او هستيم و دوست داريم در اين مسئله به دستور سرورمان عمل كنيم . اگر دستور مىدهد كه وصيت به همان صورت عمل شود ، براساس آن انجام دهيم و اگر دستورى غير از اين مىدهد به تمام دستوراتش عمل خواهيم كرد . انشاءالله . امام عليه السلام با دستخط خويش مرقوم فرمود : آن زن اختيار بيش از ثلث مالش را ندارد ولى اگر شما وارث هستيد و ببخشيد ، براىتان جايز است . انشاءالله » 530 - ( 3 ) عمار ساباطى از امام صادق عليه السلام پرسيد : « تا وقتى روح در بدن انسان است آيا به مالش سزاوارتر است كه آن را جدا كند ؟ امام فرمود : آرى . پس اگر به آن وصيت و از حد تجاوز كرد تنها ثلث براى اوست . » ( بنا بر نقل كافى ) عمار ساباطى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « تا وقتى روح در بدن انسان است وى نسبت به مالش سزاوارتر است كه آن را جدا كند ولى پس از آن تنها اختيار ثلث را دارد . » ( بنابر نقل من لا يحضره الفقيه ) و يا اين‌كه فرمود : « تا وقتى روح در بدن انسان است ، وى نسبت به مالش سزاوارتر است كه آن را جدا كند ولى اگر بگويد : پس از من ، تنها اختيار ثلث را دارد . » ( بنا بر نقل التهذيب و الاستبصار ) 531 - ( 4 ) در كتاب الهدايه از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « ميّت اختيار بيش از ثلث مالش را ندارد ، پس اگر به بيش از ثلث وصيت كرد به ثلث بازمىگردد . »