السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
325
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
و در روايت يكم از باب شانزدهم از ابواب خيار فرموده امام عليه السلام كه : « در بخشش تحويل گرفته شده بازگشتى نيست ، تنها او بر كالا تسلط دارد ، پس اگر خريدار ، كالا را بازگرداند ، همراه آن هبه را پس نمىدهد . » و باب دوم و سوم از ابواب وقوف را بنگر كه با اين بحث مناسب است . و در روايت سوم از همين باب فرموده معصوم عليه السلام كه : « هبه و نحله را اگر صاحبش بخواهد از آن بازمىگردد - تحويل گرفته شده باشد يا تحويل گرفته نشده باشد - مگر به خويشاوند كه نمىتوان از آن بازگشت . » و باب نهم و دهم از ابواب وقوف را بنگر . و در باب دوم و سوم از ابواب هبه مناسب با اين بحث هست . و در روايت يكم از باب ششم فرموده معصوم عليه السلام كه : « براى كسى كه چيزى را براى خدا بخشيده شايسته نيست كه از آن بازگردد . فرمود : و آنچه براى خدا و در راه خدا بخشيده نشده است ، مىتوان از آن بازگشت - نحله باشد يا هبه ، تحويل گرفته شده باشد يا تحويل گرفته نشده باشد - و آنچه را شوهر به همسرش مىبخشد يا زن به شوهرش مىبخشد ، نمىتوان از آن بازگشت - تحويل گرفته شده باشد يا تحويل گرفته نشده باشد . » مىآيد : و در روايات باب بعدى و پس از آن و باب يازدهم مناسب با اين بحث خواهد آمد . باب 8 حكم رجوع در هبه در صورت وجود مال موهوبه 431 - ( 1 ) جميل بن دراج و حلبى به طور جداگانه از امام صادق عليه السلام روايت مىكنند كه فرمود : « هرگاه هبه به حال خود باقى است ، بخشنده حق رجوع دارد و در غير اين صورت نه . »