السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
317
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
مىآيد : و در روايت نهم از باب يازدهم از ابواب وصيت اين گفته به امام عليه السلام كه : « مردى به همسرش بدهكار است و زن در حال بيمارى او را از بدهىاش پاك مىكند . امام عليه السلام فرمود : بلكه بدهى را به او مىبخشد ، پس هبه زن به مرد صحيح است و از ثلث وى به حساب مىآيد اگر چيزى برجاى گذاشته است . » و در روايت دهم اين گفته كه : « آيا زن مىتواند در حال بيمارى ، مرگ ذمه شوهرش را از بابت مهريهاش پاك كند ؟ امام عليه السلام فرمود : نه » و در روايت يازدهم اين گفته كه : « مردى مهريه همسرش يا بخشى از آن را بدهكار است و آيا همسرش مىتواند در حال بيمارى ، مرگ ذمه شوهرش را پاك كند ؟ امام عليه السلام فرمود : نه ولى اگر چيزى به شوهرش ببخشد از ثلث وى به حساب مىآيد . » باب 7 حكم رجوع در هبه و نحله 413 - ( 1 ) ابوبصير از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هبه جايز تحويل گرفته شود يا تحويل گرفته نشود ، تقسيم شود يا تقسيم نشود و نِحله پيش از تحويل صحيح نيست . همانا مردم آن را قصد مىكنند ولى اشتباه مىكنند . » ابوبصير نظير اين روايت را از امام باقر عليه السلام نيز نقل كرده است . 414 - ( 2 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هبه صحيح و گذراست در صورتى كه پذيرفته شود ؛ تحويل گرفته شود يا تحويل گرفته نشود ، تقسيم شود يا تقسيم نشود . » 415 - ( 3 ) ابومريم از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هرگاه شخصى چيزى را صدقه دهد ، كسى كه صدقه به او داده شده چه تحويل بگيرد يا تحويل نگيرد ، بداند يا نداند ، آن صدقه صحيح و لازم است . » عبدالرحمان بن سيابه از امام صادق عليه السلام نيز نظير اين حديث را روايت كرده است . 416 - ( 4 ) ابان از شخصى روايت مىكند كه گفت : « از امام صادق عليه السلام دربارهء نحله و هبهاى كه پيش از تحويل گرفته شدن صاحبش مىميرد سؤال كردم . امام فرمود : آن به منزله ميراث است و اگر به كودكِ در دامنش باشد آن صحيح و گذراست . و سؤال كردم : آيا كسى مىتواند از هبه و صدقه خويش بازگردد ؟