لزوجته تزيد فى عفّتها . وتقدّم فى رواية ابن مسلم ( 3 ) من باب ( 3 ) حكم الرّجوع فى الصّدقة والوقف من أبواب الوقوف ج 24 قوله عليه السلام لا يرجع فى الصّدقة إذا ابتغى بها وجه اللَّه عزّوجلّ ، وقال الهبة والنّحلة يرجع فيها صاحبها إن شاء حيزت أو لم تحز إلّالذى رحم فإنّه لا يرجع فيه . وفى أحاديث باب ( 12 ) حكم صدقة المرأة وهبتها من مالها به غير اذن زوجها ما يدلّ على ذيل الباب . ويأتى فى رواية أبى ولّاد ( 9 ) من باب ( 11 ) حكم التّصرّفات المنجّزة فى مرض الموت من أبواب الوصيّة ج 24 قوله الرّجل يكون لامرأته عليه الدَّين فتبرئه منه 410 - ( 1 ) زراره از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « همانا صدقه ، جديد است . در زمان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مردم به يكديگر بخشش و هديه مىدادند و كسى كه چيزى را براى خداوند مىبخشد ، بازگشت از آن شايسته وى نيست . و فرمود : تا وقتى چيزى براى خدا و در راه خدا داده نشده است ، برگشت‌پذير است خواه هبه باشد يا نحله ، تحويل گرفته شده باشد يا نه و انسان از آنچه به همسرش بخشيده بازنمىگردد و زن از آنچه به شوهرش بخشيده بازنمىگردد ، خواه تحويل گرفته شده باشد يا تحويل گرفته نشده باشد ، مگر خداوند تبارك و تعالى نمىفرمايد : « و براىتان حلال نيست كه از آنچه به همسرانتان داده‌ايد ، چيزى بگيريد » ؟ و فرمود : . . . آن‌گاه اگر چيزى از آن را با ميل قلبى براىتان حلال كردند ، پس آن را خوش و گوارا نوش‌جان كنيد . و اين در مهريه و بخشش صدق مىكند . » اين روايت از ابوعبيده از امام باقر عليه السلام نيز نقل شده است و مرحوم شيخ طوسى قدس سره آن را بر استحباب حمل كرده است . همچنين اين روايت به استثناى بخشى از آغاز و انجام آن از زراره از امام باقر عليه السلام نيز نقل شده است . 411 - ( 2 ) على بن رئاب از زراره روايت مىكند كه گفت : « زن از آنچه به شوهرش بخشيده بازنمىگردد ، خواه تحويل گرفته شده باشد يا تحويل گرفته نشده باشد مگر خداوند نمىفرمايد : « آن‌گاه اگر چيزى از آن را با ميل قلبى براىتان حلال كردند ، پس آن را خوش و گوارا بخوريد . » 412 - ( 3 ) در كتاب من لا يحضره الفقيه آمده است : « از سخنان كوتاه و پرمعناى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله كه سابقه نداشته است ، اين است : بخشش انسان به همسرش بر پاكدامنى و خويشتن‌دارى زن مىافزايد . » ارجاعات گذشت : در روايت سوم از باب سوم از ابواب وقوف فرموده امام عليه السلام كه : « در صدقه‌اى كه به وسيله آن خشنودى خداوند عزيز و باشكوه طلب شود ، بازگشت نيست . و فرمود : بخشش و هديه ، صاحبش اگر بخواهد از آن بازمىگردد ، تحويل گرفته شده باشد يا تحويل گرفته نشده باشد مگر به خويشاوند كه در آن بازگشت نيست . » و در روايات باب دوازدهم مطالبى كه بر ذيل باب دلالت مىكند وجود دارد .