389 - ( 5 ) عمر حلبى گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى ديگرى را مادام العمر در خانه‌اش ساكن مىكند . امام عليه السلام فرمود : براى وى جايز است و نمىتواند او را بيرون كند . گفتم : سكونت خانه‌اش را براى وى و نسلش قرار مىدهد . امام عليه السلام فرمود : براى وى جايز است . و سؤال كردم : شخصى بدون تعيين مدت به ديگرى سكونت مىدهد . امام عليه السلام فرمود : صاحبخانه هر وقت بخواهد او را بيرون مىكند . » 390 - ( 6 ) در كتاب دعائم الاسلام از على عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « عُمرى و رُقبى يكسان هستند . امام صادق عليه السلام فرمود : عمرى و سكنى اين است كه شخصى حق سكونت خانه‌اش را مادام العمر به ديگرى واگذار كند و همچنين است وقتى كه براى وى و نسلش تا انقراض آنان قرار دهد و آنان حق فروش آن را ندارند و پس از انقراض آنان خانه به صاحب اولش باز مىگردد . » 391 - ( 7 ) جابر از پيامبر اكرم عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هر شخصى براى خودش و نسلش خانه‌اى به صورت عمرى قرار داده شود ، آن خانه متعلق به اوست و به بخشنده باز نمىگردد زيرا او چيزى را بخشيده كه به ارث مىرسد . » 392 - ( 8 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « اشكال ندارد كه انسان مِلكى را براى دخترانش حبس كند و شرط كند كه هريك از آنها ازدواج كردند در آن حقى ندارند و اگر از شوهرش جداشد حقش به وى باز مىگردد . » 393 - ( 9 ) در كتاب المقنع آمده است : « هرگاه شخصى حق سكونت خانه‌اش را براى ديگرى وصيت كند ، وارثان وى بايد آن را انجام دهند ، آن‌گاه پس از مرگ كسى كه برايش وصيت شده خانه به ميراث باز مىگردد . » نظير اين عبارت در كتاب فقه الرضا نيز آمده است . 394 - ( 10 ) وهب بن وهب قريشى از امام صادق عليه السلام از پدرش عليه السلام از على عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « سكنى همانند عاريه است اگر صاحبش دوست داشته باشد آن را بگيرد مىگيرد و اگر دوست داشته باشد آن را رها كند ، اين كار را مىكند ، هر كار كه بخواهد انجام مىدهد . » ارجاعات گذشت : در روايات باب ششم از ابواب خيار مطالبى در ارتباط با لزوم مراعات شرط گذشت و باب بيست و چهارم از ابواب اجاره را بنگر كه در آن مطالبى است كه مىتوان براى اين بحث استدلال كرد . و در روايت يكم از باب پنجم از ابواب وقوف اين گفته و سؤال از امام عليه السلام كه : « شخصى ديگرى را مادام العمر در خانه‌اش ساكن مىكند . امام عليه السلام فرمود : براى وى جايز است و نمىتواند بيرونش كند .