السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

277

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

ارجاعات گذشت : در باب نوزدهم از ابواب مساجد مطالبى دربارهء ذيل باب وارد شده است و روايت هجدهم از باب يكم را نيز بنگر . باب 7 حكم وقف زمين بر گروهى كه در سرزمين‌هاى مختلف پراكنده‌اند 362 - ( 1 ) على بن محمد بن سليمان نوفلى گويد : « در نامه‌اى از امام جواد عليه السلام سؤال كردم : جدّم زمينى را بر فرزندان نيازمند فلانى - نياى اعلاى افراد يك قبيله - وقف كرد و آنها بسيارند و در شهرهاى گوناگون پراكنده . ( و در ميان فرزندان واقف نياز شديدى است و آنان از من خواسته‌اند كه از ميان فرزندان آن مرد ، وقف را تنها به آنان اختصاص دهم . ) امام عليه السلام در پاسخ فرمود : دربارهء زمينى كه جدت براى فرزندان نيازمندِ فلانى وقف كرد ، سخن گفتى . آن متعلق به ساكنان شهرى است كه وقف در آن وجود دارد و تو وظيفه ندارى به جستجوى غايبان بپردازى . » باب 8 حكم فروش وقف 363 - ( 1 ) ابو على بن راشد گويد : « به امام كاظم عليه السلام گفتم : فدايت شوم ! زمينى را در كنار مزرعه‌ام به دو هزار درهم خريدم و پس از پرداخت پول ، خبردار شدم كه زمين وقف است . امام عليه السلام فرمود : خريدن وقف جايز نيست و محصولات آن در مِلك تو داخل نمىشود . آن را به موقوفٌ عليهم بپرداز . گفتم : صاحبى براى آن نمىشناسم . امام عليه السلام فرمود : محصول آن را صدقه بده . »