348 - ( 2 ) محمد بن حسن صفار گويد : « در نامه‌اى از امام حسن عسكرى عليه السلام سؤال كردم : وقف صحيح چگونه است ؟ روايت شده است : وقف نامحدود ، باطل است و به وارثان باز مىگردد و وقف مدت‌دار ، صحيح و گذراست . و گروهى مىگويند : مدت‌دار اين است كه در آن گفته شود : آن وقف بر فلانى و نسل اوست و پس از انقراض آنها براى نيازمندان و بينوايان است تا خداوند زمين و آنچه بر آن است به ارث برد . و ديگران مىگويند : مدت‌دار اين است كه گفته شود : آن براى فلانى و نسل او است تا وقتى كه زنده‌اند و در پايان آن ، براى نيازمندان و بينوايان تا وقتى كه خداوند زمين و آنچه را در آن است به ارث برد ، گفته نشود و غير موقت اين است كه بگويد : اين وقف است و از احدى نام نبرد . كدام يك از اين‌ها صحيح و كدام يك باطل است ؟ امام عليه السلام در پاسخ مرقوم فرمود : وقف‌ها بر اساس آن چيزى است كه آن را وقف مىكند انشاءالله . » ارجاعات گذشت : در روايات باب يكم مناسب با اين باب . مىآيد : و در باب هفتم و هشتم آنچه بر اين بحث دلالت مىكند . باب 5 جواز وقف مِلك مشاع و صدقه پيش از تقسيم و تحويل 349 - ( 1 ) عمر حلبى گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : پيش از آن‌كه خانه‌اى تقسيم شود يكى از صاحبان آن سهم خود را صدقه مىدهد . امام عليه السلام فرمود : صحيح است . گفتم : بفرماييد كه اگر هبه بود [ آيا صحيح بود ؟ ] امام عليه السلام فرمود : صحيح است . سؤال كردم : شخصى ، ديگرى را مادام العمر در خانه‌اش ساكن مىكند . امام عليه السلام فرمود : براى او لازم است و نمىتواند او را بيرون كند . گفتم : آيا مىتواند سكونت آن را براى وى و فرزندانش قرار دهد ؟ امام عليه السلام فرمود : صحيح است . و سؤال كردم : شخصى - بدون تعيين مدت - ديگرى را در خانه‌اش ساكن مىكند . امام عليه السلام فرمود : صاحبخانه هر وقت بخواهد او را بيرون مىكند . »