و اگر يكى از كسانى كه مالى را براىشان وصيت كردم ، پيش از تحويل مال به وى بميرد ، آن مال به نيازمندان و بينوايان داده مىشود . و به جز دو دخترم و على عليه السلام - پيش از ازدواج - كسى حق استفاده از پرده‌هايم را ندارد . اين نوشته و حكم فاطمه عليها السلام دربارهء اموالش است و خداوند گواه بر آن است و مقداد بن اسود و زبير بن عوام شاهدان آن هستند و على عليه السلام آن را نوشت . و على عليه السلام هر كار معروفى انجام دهد باكى بر او نيست . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : پدرم گفت : اين چيزى است كه ما يافتيم و ما نيز اين‌گونه وصيت او را يافتيم . » 313 - ( 25 ) زيد بن على از امام حسن عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « اين وصيت فاطمه عليها السلام دختر محمد صلى الله عليه و آله است كه در آن اختيار باغ‌هاى هفتگانه‌اش : عواف ، دلال ، برقه ، مبيت ، حسنى ، صافيه و مال امّ ابراهيم را به على عليه السلام واگذار مىكند و پس از على عليه السلام به حسن بن على ، آن‌گاه به برادرش حسين عليه السلام و سپس به ترتيب به بزرگترين فرزند پيامبر صلى الله عليه و آله واگذار مىكند . سپس من دربارهء خودم - كه پس از پيامبر صلى الله عليه و آله خودم را بيش از همه دوست دارم - به تو وصيت مىكنم كه پس از وفاتم مرا به دست خود غسل بده و حنوط و كفن كن و شبانه به خاك بسپار و فلانى و فلانى را حاضر نكن . بيش از اين به تو وصيتى ندارم و تا ديدار مجدد تو را به خدا مىسپارم . خداوند در خانه‌اش و همسايگىاش ما را به يكديگر برساند . على عليه السلام آن را به دست خود نوشت . » 314 - ( 26 ) عبدالرحمان بن حجاج گويد : « امام موسى بن جعفر عليه السلام وصيت پدرش و وقف‌نامه خودش را به وسيله ابواسماعيل مصادف به سوى من فرستاد . آن وصيت اين چنين است : به نام خداوند مهرگستر و بخشنده [ به همه موجودات در اين جهان و مؤمنان در دو جهان ] اين سفارش و وصيت جعفر بن محمد عليه السلام است و او شهادت مىدهد كه معبودى جز خداى يكتا نيست . يگانه است و شريك ندارد . فرمانروايى و ستايش مخصوص اوست . زنده مىكند و مىميراند . همه خوبىها در اختيار اوست و او بر هرچيز تواناست . و گواهى مىدهم كه محمد صلى الله عليه و آله بنده و فرستاده خداست و قيامت حتماً خواهد آمد و هيچ شكى در آن نيست و خداوند مردگان در قبرها را برمىانگيزد . با اين اعتقادها زندگى مىكنيم و با آن مىميريم و با آن زنده خواهيم شد . انشاءالله . و به فرزندانش سفارش مىكند كه جز در حال اسلام نميرند و تقواى الهى پيشه كنند و تا مىتوانند ميان خودشان آشتى برقرار كنند . زيرا آنان تا وقتى كه اين چنين كنند پيوسته در خير