289 - ( 1 ) ايوب بن عطيه حذّاء از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله غنايم به دست آمده بدون جنگ را تقسيم كرد و به على عليه السلام زمينى رسيد وى در آنجا چشمه‌اى حفر كرد كه آب همانند گردن شتر به طرف بالا مىجوشيد و آن را « ينبع » ناميد . آن‌گاه بشارت دهنده براى بشارت به وى آمد . امام عليه السلام فرمود : به كسانى كه آن را از من به ارث مىبرند ، مژده بده ! آن صدقه قطعى و لازم براى حجاج خانه خدا و ره‌پويان راه اوست كه فروخته و بخشيده نمىشود و به ارث نمىرسد ، پس هركس آن را بفروشد يا ببخشد ، لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر او باد و خداوند از او توبه و جايگزينى نپذيرد . » در كتاب دعائم الاسلام نيز اين حديث روايت شده است . 290 - ( 2 ) ربعى بن عبداللَّه از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « اميرمؤمنان عليه السلام يكى از خانه‌هايش در مدينه در محله بنى زريق را وقف كرد و نوشت : به نام خداوند مهر گستر و بخشنده [ به همه موجودات در اين جهان و به مؤمنان در دو جهان ] ، اين چيزى است كه على بن ابيطالب - در حال حيات و سلامتى كامل - آن را صدقه داد . خانه‌اش را در محله بنى زريق صدقه داد ، صدقه‌اى كه فروخته و بخشيده نمىشود ( و به ارث نمىرسد ) تا وقتى كه خداوند آن را به ارث ببرد ، كسى كه آسمان‌ها و زمين را به ارث مىبرد و در اين صدقه خاله هايش را تا پايان عمر و فرزندان‌شان را ساكن كرد و پس از انقراض آنان براى نيازمندان مسلمان است . » اين روايت در كتاب دعائم الاسلام نيز نقل شده است . 291 - ( 3 ) عجلان - ابو صالح - گويد : « امام صادق عليه السلام اين‌گونه بر من ديكته كرد : به نام خداوند مهر گستر و بخشنده [ به همه موجودات در اين جهان و به مؤمنان در دو جهان ] اين چيزى كه فلانى فرزند فلانى - در حال حيات و سلامتى كامل - براى خدا صدقه داد . خانه‌اش در فلان محله را با حدود