271 - ( 4 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام باقر عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هرگاه شخصى سهم خود را مهريه همسرش قرار دهد ، در آن شُفعه نيست . » باب 3 فرصت شريك براى فراهم كردن پول 272 - ( 1 ) على بن مهزيار گويد : « از امام جواد عليه السلام سؤال كردم : شخصى حق شُفعه زمينى را درخواست كرد و براى آوردن بهاى آن رفت ولى نتوانست آن را فراهم كند . اگر صاحب زمين تصميم به فروش آن را داشته باشد ، چه كند ؟ آيا آن را بفروشد يا منتظر شريك خود - صاحب حق شُفعه - بماند ؟ امام عليه السلام فرمود : اگر در همان شهر است ، سه روز منتظر وى بماند ، اگر مال را آورد ، [ زمين را به او مىفروشد ] و در غير اين صورت زمين را بفروشد و حق شُفعه او باطل مىشود و اگر براى آوردن مال از شهر ديگر درخواست مهلت كند ، به مقدار رفت وبرگشت به آن شهر و سه روز پس از بازگشت به وى مهلت داده مىشود . اگر در اين مدت مال را پرداخت [ زمين متعلق به اوست ] و در غير اين صورت ، حق شُفعه نخواهد داشت . » باب 4 حكم تلف شدن بخشى از مال پيش از اخذ به شُفعه 273 - ( 1 ) محمد بن على بن محبوب از شخصى روايت مىكند كه گفت : « به امام عليه السلام نوشتم : شخصى نصف مشاع تقسيم نشده خانه‌اى را از ديگرى مىخرد كه شريكش - مالك نصف ديگر - غايب است . پس از تحويل و تخليه خانه سيل بنيان‌كنى آمد و خانه را خراب كرد و با خود برد . آن‌گاه شريكش آمد و از خريدار درخواست حق شُفعه كرد . او نيز حاضر شد خانه را به اين شرط به وى واگذار كند كه بهاى پرداختى را به طور كامل بپردازد ولى شريك گفت : قيمت ساختمان را براى من كم كن زيرا ساختمان ويران شده و سيل آن را برده است . در اين رابطه چه بايد كرد ؟ امام عليه السلام در پاسخ مرقوم فرمود : او تنها نسبت به خريد و فروش نخست حق دارد . »