السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
213
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
265 - ( 45 ) در كتاب المقنع آمده است : « بدان كه حق شُفعه فقط براى شريك جدانشده است و در كشتى ، راه ، حمام ، نهر ، آسياب ، لباس و مال تقسيمشده حق شُفعه نيست . » 266 - ( 46 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « در چاه ، نهر و كشتى حق شُفعه نيست مگر آنكه همراه يكى از آنها زمين تقسيم نشدهاى باشد . » 267 - ( 47 ) در كتاب فقه الرضا آمده است : « در كشتى ، راه عمومى و حيوان حق شُفعه نيست » . . . و روايت شده : « در جاده ، نهر ، آسياب ، حمام ، لباس و مال تقسيمشده ، حق شُفعه نيست . » باب 2 عدم ثبوت شُفعه در خانه آنگاه كه با برده و كالا و جواهر خريده شود و حكم مهريه قرار دادن خانه 268 - ( 1 ) على بن رئاب از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه ايشان دربارهء كسى كه خانهاى را با برده و كالا و پارچه و جواهرات خريد فرمود : « احدى در آن حق شُفعه ندارد . » 269 - ( 2 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هركس سهم ديگرى را با برده يا پارچه يا جواهر يا مانند آن بخرد ، در آن شُفعه وجود ندارد . » 270 - ( 3 ) ابوبصير گويد : « از امام باقر عليه السلام سؤال كردم : شخصى با زنى ازدواج مىكند و مهريه او را اتاقى از يك خانه قرار مىدهد كه افراد ديگرى در آن خانه شريك هستند . امام عليه السلام فرمود : اين كار براى مرد و زن بىاشكال است و هيچيك از شريكان نسبت به آن زن حق شُفعه ندارند . »