و در روايت پانزدهم از باب يكم از ابواب مستحقان خمس فرموده امام عليه السلام كه : « كالاهاى ويژه پادشاهان كه از جهت غير غصب در اختيارشان هست ، متعلق به او ( امام عليه السلام ) است ؛ زيرا اموال غصب شده به صاحبانش بازمىگردد . » و در ششم از باب دوم فرموده معصوم عليه السلام كه : « پس براى احدى تصرف در مال ديگران بدون اجازه حلال نيست . » و در روايت يازدهم از باب هفتم فرموده امام عليه السلام كه : « . . . زيرا وارد بهشت نمىشود مگر حلال‌زاده پس براى هميشه وارد آن شويد . اميرمؤمنان عليه السلام فرمود : فلانى و فلانى حقّ ما را غصب كردند و با آن كنيز خريدند و با زنان ازدواج كردند ، هشدار كه ما شيعيان‌مان را از اين جهت حلال كرديم تا فرزندان‌شان حلال‌زاده باشند . » و در روايت چهاردهم فرموده امام عليه السلام كه : « اى ابوحمزه ! حق ما و شيعيان‌مان را غصب كردند . ( ما را غصب كردند و حق‌مان را بازداشتند ) . » و در روايت بيست و دوم از باب يكم از ابواب انفال فرموده امام عليه السلام كه : « پس وقتى كه ستمگران حقّى را كه خداوند و پيامبرش براىشان قرار داده بود ، به ناحق از آنان گرفتند و آن ، غاصبانه به دست كافران افتاد تا اين‌كه خداوند پيامبرش محمّد صلى الله عليه و آله را برانگيخت ، آن حق به وى و به جانشينانش رسيد و آن را با شمشير از كافران گرفتند . » در روايت هفتم از باب پنجم فرموده معصوم عليه السلام كه : « . . . و براى دشمنان ما چيزى از آن نيست مگر آنچه را غصب كرده‌اند . . . بگو : آن در زندگى دنيا متعلق به مؤمنان است ( و از آنها غصب شده است ) در روز قيامت به طور خالص در اختيار آنان است بدون غصب . » باب دهم از ابواب وجوب حج و باب صد و بيست و پنجم از ابواب معاشرت و باب دوم و چهل و سوم از ابواب كسب‌هاى روا و ناروا و باب يكم از ابواب خريد و فروش را بنگر . و در باب هفتم از ابواب وديعه و باب ششم از ابواب وكالت مطالبى بر اين بحث دلالت مىكند . مىآيد : و در روايات باب بعدى و پس از آن و ديگر ابواب مرتبط با غصب مطالبى خواهد آمد كه بر اين بحث دلالت مىكند . در روايت نهم از باب پنجاه و هشتم از ابواب اطعمه گفته سلمان به عمر كه : « اى عمر ! به يقين ، خوردن جو و زنبيل بافتن و بىنيازى جستن از غذا و نوشيدنىهاى مرغوب و عالى و دورى از غصب حق مؤمن و ادعاى ناحق نكردن نزد خدا برتر و محبوب‌تر است و به پرهيزگارى نزديك‌تر . »