باب 6 تحريم خيانت وكيل 196 - ( 1 ) محمد بن مرازم از پدرش يا از عمويش روايت مىكند كه گفت : « نزد امام صادق عليه السلام بودم كه آن حضرت با يكى از وكلايش محاسبه مىكرد و آن وكيل بسيار مىگفت : به خدا سوگند من خيانت نكردم . به خدا سوگند من خيانت نكردم . امام صادق عليه السلام فرمود : اى مرد ! خيانت تو و نابود كردن اموال من يكسان است ؛ زيرا خيانت زيانش به تو مىرسد . سپس بيان داشت كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : اگر يكى از شما از روزى خود بگريزد روزى او را دنبال مىكند ، تا به وى برسد همان‌گونه كه اگر از مرگش فرار كند مرگ او را تعقيب مىكند تا به او دست يابد . هركس خيانتى كند به حساب روزىاش گذاشته و گناهش بر او نوشته مىشود . » ارجاعات گذشت : در روايات باب هفتم از ابواب وديعه مناسب با اين بحث هست ؛ مراجعه كنيد . باب 7 حكم ارزان و گران فروختن وكيل و وكالت دو نفر در يك مورد 197 - ( 1 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام باقر عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « كسى كه ديگرى را براى فروختن كالايى وكيل كند و او آن را ارزان بفروشد ، معامله عليه موكل لازم است ، مگر آن‌كه قصد خيانت وكيل ثابت شود يا معلوم شود او بخشى از بهاى كالا را به خريدار بخشيده است . همچنين اگر او را براى خريدن چيزى وكيل كند و او آن را گران بخرد ، پس اگر عمدى بودن يا خيانت وكيل يا بخشيدن بخشى از بها ثابت نشود معامله صحيح است و اگر معلوم شود كه او قصد زيان زدن داشته است ، خريد و فروش او فسخ مىشود . و اگر شخصى را براى فروش چيزى وكيل كند و او بخشى از آن را بفروشد و اين كار براى رعايت مصلحت موكل باشد ، معامله صحيح است . و اگر از دو نفر بخواهد كه برده‌اى را براى وى بفروشند ، آن‌گاه يكى از آنان بفروشد ، معامله صحيح نيست مگر آن‌كه موكل به طور جداگانه و با هم اختيار معامله را به آنان داده باشد . »