حميرى صاحب قرب الاسناد را نيز درك كرد و بهره برد و از آنجا به كوفه رفت و آنجا نيز به كسب دانش پرداخت . وى در امانت ، عدالت ، تقوا ، فضيلت و حفظ و ضبط احاديث آنچنان سرآمد روزگار خود شد كه شيعه و سنى در اخذ فتوا به وى مراجعه مىكردند و به اندازه‌اى مورد وثوق هر دو مذهب بود كه « ثقة الاسلام » و « شيخ المشايخ » لقب گرفت . كلينى نخستين محدثى است كه در ميان اماميه به گردآورى و نظم و ترتيب احاديث شيعه پرداخت . پيش از اقدام وى ، تنها اصول اربعمأه وجود داشت و شيعه بدان‌ها رجوع مىكردند كه با اثر خود ، كافى ( اصول ، فروع و روضه ) ، نقش و ردپاى شيعه را زيباتر و استوارتر كرد . شاگردانى كه در نزد وى آموختند ، ابن ابى رافع ، احمد بن احمد كاتب كوفى ، جعفر بن محمد قولويه قمى ، محمد بن ابراهيم نعمانى معروف به ابن زينب و . . . بودند . وى در سال « تناثر نجوم » سالى كه ستارگان فرو ريخت ، درگذشت . دانشمند نامى بغداد ابوقيراط بر جنازهء اين محدث بزرگ شيعه نماز گزارد و در « باب كوفهء » بغداد به خاك سپرده شد . از تأليفات وى : 1 - كافى ( اولين كتاب از كتب اربعه شيعه ) 2 - كتاب رجال 3 - رد بر قرامطه 4 - رسائل ائمه عليهم السلام 5 - تعبير الرؤيا ( تفسيرالرؤيا ) 7 - كشىّ ( ؟ - حدود 340 ق ) ابوعمرو محمد بن عمر بن عبدالعزيز كشىّ ، فقيه ، رجالى و عالم بزرگ شيعه . انتساب كشىّ به منطقهء « كش » از نواحى سمرقند برمىگردد . نجاشى وى را ثقه و مورد اعتماد مىداند و مىگويد : « از ضعفا بسيار روايت كرده است . » وى از ملازمان عياشى بود .