باب 36 كيفيت استفاده از مغازه و خانه كرايه‌اى 174 - ( 1 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « كسى كه خانه‌اى را كرايه كرده حق ندارد چيزى را داخل آن كند كه به خانه همسايگان زيان بزند و اگر در قرارداد كرايه از كارى كه در آن انجام مىدهد نام نبرد ، تا وقتى كه زيان نزند صاحبش نمىتواند از كار او جلوگيرى كند و مغازه نيز همين‌گونه است . » ارجاعات گذشت : در روايات باب هفتاد و هشتم از ابواب معاشرت و باب ده از ابواب احياى زمين‌هاى مرده مناسب با اين بحث هست ؛ ملاحظه كنيد . باب 37 حكم اختلاف ميان مستأجر و موجر 175 - ( 1 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه از امام صادق عليه السلام دربارهء اختلاف مستأجر و مؤجر بر سر اجاره قبل يا بعد از سكونت سؤال شد . امام عليه السلام فرمود : « سخن صاحبخانه پذيرفته مىشود و هر دو سوگند مىخورند و اجاره فسخ مىشود . » 176 - ( 2 ) در همان كتاب روايت مىشود كه از امام صادق عليه السلام سؤال شد : « شخصى در خانه فرد ديگرى ساكن است . صاحبخانه مىگويد : خانه را به او كرايه داده‌ام و شخص ديگر مىگويد : به طور مجانى مرا ساكن كردى و هيچ‌يك از آنها بيّنه ندارند . امام عليه السلام فرمود : سخن صاحبخانه همراه با سوگندش پذيرفته مىشود و قيمت كرايه خانه براى وى ثابت مىشود و اگر يكى از آنها بينه داشت ، بيّنه مقدم است . و فرمود : كرايه كردن ملك مشاع اشكال ندارد . » 177 - ( 3 ) در همان كتاب روايت مىشود كه از امام صادق عليه السلام سؤال شد : « شخصى خانه‌اى را از ديگرى كرايه مىكند . مكترى مدّعى است كه صاحبخانه دستور تعمير خانه را به وى داده و او بر اين اساس هزينه كرده و صاحبخانه منكر است . امام عليه السلام فرمود : بيّنه بر مدّعى است و صاحبخانه بايد سوگند ياد كند و پس از آن مكترى مىتواند آن را خراب كند ( يا اجرت‌المثل دريافت كند ) . »