164 - ( 22 ) كاهلى گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : لباسى به لباسشوى داده مىشود و با او شرط مىشود كه در وقت معين تحويل دهد . امام عليه السلام فرمود : در صورتى كه از آن زمان تخلف كند و پس از آن لباس گم شود ، وى ضامن است . » 165 - ( 23 ) سعد بن عبداللَّه قمى گويد : « سرورم امام حسن عسكرى عليه السلام فرمود : اى فرزند اسحاق ! محتويات كيسه را بيرون بياور تا حلال و حرام را از يكديگر جدا كند . نخستين هميانى كه احمد بيرون آورد ، كودك فرمود : اين متعلق به فلانى ساكن فلان محله قم است . در آن شصت و دو دينار است . چهل و پنج دينار آن بهاى اتاقكى است كه از پدرش آن را به ارث برده و فروخته است و چهارده دينار آن بهاى نُه لباس است و سه دينار باقى مانده اجاره مغازه‌هاى اوست . مولاىمان - امام حسن عسكرى عليه السلام - فرمود : راست گفتى ، اى فرزند عزيزم ! حرام آن را به اين مرد بشناسان ! امام زمان ( عج ) در ميان دينارها جستجو كرد و يك دينار با سكه شهر رى به تاريخ فلان سال كه از يك طرف نقش آن تا نيمه پاك شده بود و يك دينار قراضه آملى كه وزن آن به اندازه ربع دينار بود بيرون آورد و فرمود : دليل حرمت آنها اين است كه صاحب اين هميان در فلان سال و فلان ماه يك و يك چهارم من نخ به همسايه بافنده‌اش داد مدتى بر آن گذشت تا سرانجام دزد به آن نخ‌ها زد . بافنده اين موضوع را به صاحب آن گفت ولى او بافنده را تكذيب كرد و به جاى آن يك من و نيم نخ لطيف‌تر تحويل گرفت و با آن لباسى بافت كه اين دو دينار بهاى آن لباس است . . . » ارجاعات گذشت : در روايت سوم از باب بيست و پنجم از ابواب مستحبات تاجر فرموده پيامبر صلى الله عليه و آله كه : « واى بر صنعتگران امت من از امروز و فردا كردن . »