154 - ( 12 ) اسماعيل بن صباح گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : لباسى به لباسشوى داده مىشود و او آن را پاره يا غرق مىكند ، آيا او را ضامن كند ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى او را ضامن زيان رساندن دستانش كند ؛ زيرا تو فقط براى اصلاح ، آن را به وى دادى ، نه براى تباه كردن . » 155 - ( 13 ) حلبى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « اميرمؤمنان عليه السلام لباسشوى و زرگر را براى حفظ و نگهدارى اموال مردم ضامن مىكرد و در صورتى كه وى مورد اعتماد مردم بود ، پدرم او را مىبخشيد . » 156 - ( 14 ) ابو بصير از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « اميرمؤمنان عليه السلام لباسشوى و زرگر را براى حفظ و نگهدارى از اموال مردم ضامن مىكرد و در صورتى كه مورد اعتماد بود ، امام باقر عليه السلام بر او مىبخشيد . » 157 - ( 15 ) يونس گويد : « از امام رضا عليه السلام سؤال كردم : آيا لباسشوى و زرگر ضامنند ؟ امام عليه السلام فرمود : كار مردم بدون ضامن بودن آنان سامان نمىيابد . و يونس خود به اين سخن عمل مىكرد . » 158 - ( 16 ) يعقوب بن شعيب گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى در برابر دريافت مزد و با ضمانت ، كالاهاى مردم را براىشان مىفروشد . [ آيا اين كار اشكال دارد ؟ ] امام عليه السلام فرمود : در صورتى كه وى به آن راضى باشد . همانا ضامن كردن وى براى من ناخوشايند است زيرا مىترسم بيش از مقدار زيان وارد بر خود ، او را بدهكار كنند ، پس با رضايت او اشكال ندارد . »