السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

119

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

111 - ( 7 ) زيد بن على عليه السلام از نياكانش عليهم السلام روايت مىكند كه : « شخصى كه مركب كرايه‌ايش مرده بود نزد معصوم عليه السلام آمد و اعتراف كرد كه از محل قرارداد گذشته است . معصوم عليه السلام او را ضامن قيمت آن كرد و كرايه‌اى بر عهدهء وى قرار نداد . » مرحوم شيخ طوسى قدس سره مىفرمايد : « اين موافق با اهل سنت است و ما به آن عمل نمىكنيم و عمل ما بر طبق آنچه پيش‌تر گفتيم ، است كه هرگاه از محل مورد قرارداد بگذرد ضامن قيمت است و كرايه نيز بر عهدهء اوست . » ارجاعات گذشت : در روايت يكم از باب پيشين آنچه مىتوان بر اين مطلب استدلال كرد . مىآيد : و در باب سى و يكم مطالبى خواهد آمد كه بر اين بحث دلالت مىكند . باب 22 لزوم پرداخت اجاره زمين كشاورزى در صورت كشت و عدم كشت و حكم كشاورزى و درختكارى و ساختمان‌سازى در زمين اجاره‌اى بدون اجازه مالك 112 - ( 1 ) اسماعيل بن فضل گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى زمينى را از ديگرى اجاره مىكند و مىگويد : فلان مبلغ اجاره آن بنابر اين‌كه آن را كشت كنم و اگر كشت نكردم همان مبلغ را به تو مىدهم ؛ آن‌گاه آن را كشت نمىكند . امام عليه السلام فرمود : او مىتواند زمين را بگيرد . اگر بخواهد آن را رها مىكند و اگر بخواهد رها نمىكند . » ارجاعات مىآيد : در باب دوم و سوم از ابواب غصب مطالبى مناسب با ذيل باب خواهد آمد .