1630 - ( 16 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه : « از امام صادق عليه السلام دربارهء مساقات سؤال شد . امام فرمود : آن به اين صورت است كه شخصى زمينش را كه در آن درخت يا نخل وجود دارد ، به ديگرى واگذار مىكند و مىگويد : اين را آبيارى و آباد و در آن كشاورزى كن و فلان مقدار از محصول آن براى تو باشد - مقدارى از محصول را كه مشخص مىكند و بر آن توافق مىكنند - اين جايز است . » 1631 - ( 17 ) سليمان بن بلال از امام رضا عليه السلام از پدرش عليه السلام از امام صادق عليه السلام از پدرش عليه السلام از نياكانش عليهم السلام روايت مىكند كه : « پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله سرزمين خيبر را در برابر نيمى از محصول آن به اهل آن واگذار كرد . هنگام برداشت محصول عبدالله بن رواحه را به آنجا فرستاد . عبدالله محصول آنجا را براى يهوديان تخمين زد ، سپس به آنان گفت : اگر مىخواهيد ، محصول را بر اساس تخمين ما برداريد و اگر نمىخواهيد ، ما آن را برمى داريم و براى شما محاسبه مىكنيم . يهوديان گفتند : اين حق است . بر اساس اين [ عدالت ] آسمان‌ها و زمين استوار است . » نظير اين حديث از محمد حلبى نيز روايت شده است . ارجاعات گذشت : در روايات باب پنجم از باب‌هاى فروش ميوه‌ها ، مطالبى هست كه بر اين بحث دلالت مىكند . مىآيد : و در روايات دو باب بعدى مناسب با اين بحث خواهد آمد . باب 8 ذكر مدت در مزارعه 1632 - ( 1 ) حلبى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « پذيرش زمين به اين صورت است كه به سرزمين ويرانى به روى و آن را به مدت بيست سال يا كمتر يا بيشتر از اهلش بپذيرى و آن را آباد كنى و خراجش را بپردازى . اين كار اشكال ندارد . »