السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

969

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

1600 - ( 7 ) محمد بن عطيه از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « خداوند براى پيامبرانش شخم زدن و زراعت را برگزيد ، براى اين‌كه بارش باران براى آنها ناخوشايند نباشد . » 1601 - ( 8 ) محمد از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه دربارهء آيه : « و توكل كنندگان بايد بر خدا توكل كنند . » فرمود : « مقصود از توكل كنندگان ، كشاورزان هستند . » 1602 - ( 9 ) احمد بن ابى عبدالله از برخى شيعيان از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه مىگفت : « پدرم پيوسته مىفرمود : بهترين كارها كشتزارى است كه آن را كشت كنى تا نيكوكار و تبهكار از آن بخورد . نيكوكار هر چه از آن مىخورد ، آن چيز برايت درخواست آمرزش مىكند و تبهكار هر چه از آن مىخورد ، آن چيز او را لعنت مىكند و حيوانات و پرندگان نيز از آن بهره‌مند مىشوند . » جعفر بن احمد قمى در كتاب الغايات از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « پدرم پيوسته مىفرمود : بهترين كارها زراعت است . نيكوكار و تبهكار از آن استفاده مىكنند . نيكوكار هر آنچه از آن بخورد و بياشامد ، برايش درخواست آمرزش مىكند . . . » ادامهء حديث ، همانند حديث پيشين است . 1603 - ( 10 ) يزيد بن هارون از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « كشاورزان گنج‌هاى مردم هستند . غذاهاى پاكيزه‌اى را كه خداوند پديد آورده است ، كشت مىكنند و مقام آنان در قيامت از مقام همهء مردم نيكوتر است و جايگاه‌شان نزديك‌تر و با نام‌هاى مبارك و فرخنده خوانده مىشوند . » 1604 - ( 11 ) يزيد بن هارون واسطى گويد : « از امام باقر عليه السلام دربارهء رستگاران سؤال كردم . امام عليه السلام فرمود : آنان كشاورزان هستند ؛ گنج‌هاى خداوند در زمين و هيچ شغلى نزد خداوند محبوب‌تر از كشاورزى نيست . خداوند هيچ پيامبرى را بر مردم مبعوث نكرد ، مگر آن‌كه كشاورز بود ، به‌جز ادريس كه خياط بود . »