آدم گفت : مگر رحمت تو نسبت به خشمت بر من پيشى نگرفت ؟ خداوند فرمود : آرى چنين كردم ، پس آيا بردبارى يا سپاسگزارى كردى ؟ آدم گفت : خدايى جز تو نيست ، پاك و منزه هستى ، به يقين من به خودم ستم روا داشتم ، پس مرا بيامرز ، كه تو خودت آمرزندهء مهربان هستى . به اين خاطر خداوند به او رحم كرد و توبه‌اش را پذيرفت ، همانا خداوند بسيار توبه‌پذير و مهربان است . » 1596 - ( 3 ) ابن عامر از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « خداوند عزيز و باشكوه پس از فرود آوردن آدم از بهشت ، به وى دستور داد با دست ، زراعت كند و پس از نعمت‌هاى بهشتى از دست رنج خويش بخورد . . . » ادامهء اين حديث ، همانند حديث پيشين است . 1597 - ( 4 ) ابراهيم از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « خداوند هنگامى كه آدم را بر زمين فرود آورد ، به او دستور داد زمين را شخم بزند و زراعت كند و تعدادى از درخت‌هاى بهشت را به وى عنايت فرمود ؛ درخت خرما ، انگور ، زيتون و انار . آدم عليه السلام آنها را نشاند تا براى نسل او و فرزندانش باشد و از ميوهء آنها بخورد . . . » 1598 - ( 5 ) عمر بن على گويد : « از امير مؤمنان عليه السلام سؤال شد : خداوند چگونه جو را آفريد ؟ امام عليه السلام پاسخ داد : خداوند به آدم دستور داد : به كار آنچه براى خودت برگزيدى . و جبرئيل مقدارى گندم براى وى آورد . آدم يك مشت برداشت و حوا نيز يك مشت برداشت . آدم به حوا گفت : تو نكار ولى او به دستور آدم توجه نكرد . پس آنچه آدم كاشت ، گندم شد و از آنچه حوا كشت كرد ، جو پديد آمد . » 1599 - ( 6 ) سهل بن زياد با واسطه از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « خداوند روزىِ پيامبرانش را در كشاورزى و دامدارى قرار داد تا بارش باران براىشان ناخوشايند نباشد . »