السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
951
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
566 باب 11 « 1 » حكم مال مضاربه پس از مرگ عامل 1573 - ( 1 ) سكونى از امام صادق عليه السلام از پدرش از نياكانش از على عليه السلام روايت مىكند كه پيوسته مىفرمود : « كسى كه مال مضاربه در اختيار دارد و بميرد ، اگر آن را مشخص كند و بگويد : اين متعلق به فلانى است ، آن مال متعلق به وى خواهد بود و اگر بدون مشخص كردن آن مال بميرد ، او نيز همانند ديگر طلبكاران خواهد بود . » 1574 - ( 2 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هر بدهكارى كه مال مضاربه در اختيار دارد ، اگر هنگام مرگش آن مال را مشخص كند و يافت شود ، پس آن متعلق به كسى است كه از او نام برده است ؛ ولى اگر آن مال يافت نشد ، ماترك ميّت متعلق به همهء طلبكاران خواهد بود . » ارجاعات مىآيد : در روايت چهارم از باب دوم از بابهاى اقرار اين گفته كه : « بدهكارى مال مضاربه در اختيار دارد و وصيت مىكند كه آنچه بر جاى مىگذارد از اهل مضاربه است و مىميرد . آيا اين جايز است ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى ، در صورتى كه به راستگويى معروف باشد . »
--> ( 1 ) . باب 10 به دليل بحث درباره مسائل بردگان حذف شد .