1541 - ( 4 ) زيد شحّام گويد : « شخصى براى مضاربه ، مال در اختيار ديگرى مىگذارد و او را از رفتن به‌جاى ديگر نهى مىكند ولى او سرپيچى مىكند و به آنجا مىرود ، امام صادق عليه السلام در اين باره فرمود : او ضامن است و سود ، ميان آن دو ، تقسيم مىشود . » 1542 - ( 5 ) جميل گويد : « شخصى براى مضاربه ، مالى دراختيار ديگرى مىگذارد تا با آن كالاى خاصى را خريدارى كند ، ولى او كالاى ديگرى را مىخرد . امام صادق عليه السلام در اين باره فرمود : او ضامن است و سود بر اساس قرارداد ميان‌شان تقسيم مىشود . » 1543 - ( 6 ) محمد بن مسلم گويد : « از امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى براى مضاربه ، مال در اختيار ديگرى مىگذارد و او را از مسافرت نهى مىكند ولى او اين كار را مىكند . امام عليه السلام فرمود : ضامن مال است و سود ، متعلق به هر دو است . » 1544 - ( 7 ) حلبى دربارهء شخصى كه براى مضاربه ، مال در اختيار ديگرى قرار مىدهد و عامل با قرارداد مخالفت مىكند از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « او ضامن است و سود ، ميان‌شان تقسيم مىشود . » 1545 - ( 8 ) حلبى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « مالى كه انسان با آن مضاربه مىكند ، در سودش شريك است ؛ ولى چيزى از زيان برعهدهء او نيست ، مگر آن‌كه با دستور صاحب مال مخالفت كند . » 1546 - ( 9 ) حلبى دربارهء شخصى كه مالى را در اختيار ديگرى مىگذارد و به وى مىگويد : « به فلان سرزمين برو و خريد كن و از آنجا فراتر نرو » روايت مىكند كه امام صادق عليه السلام فرمود : « اگر از آن سرزمين بگذرد و مال تلف شود ، او ضامن است و اگر در آنجا چيزى بخرد و زيان كند ، زيانش به عهدهء اوست و اگر سود ببرد ، ميان‌شان تقسيم مىشود . »