فصل دهم : باب‌هاى مضاربه باب 1 استحباب مضاربه و عدم جواز تخلف عامل از شروط سرمايه‌گذار و حكم زكات مال مضاربه 1538 - ( 1 ) ابوالصباح كنانى روايت مىكند كه امام صادق عليه السلام دربارهء شخصى كه با سرمايهء ديگران تجارت مىكند ، فرمود : « سود براى اوست و چيزى از زيان برعهدهء او نيست مگر در صورت مخالفت با دستورات صاحب مال . » 1539 - ( 2 ) ابوالصباح كنانى گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى براى مضاربه به ديگرى مال مىدهد تا با آن به سرزمين معينى مسافرت كند و او را از رفتن به جاهاى ديگر نهى مىكند ولى عامل با دستور او مخالفت مىكند و به سرزمين ديگرى مىرود و مال نابود مىشود . امام عليه السلام فرمود : او ضامن است ولى اگر مال سالم مانده و سود كرده بود ، سود ميان‌شان تقسيم مىشد . » 1540 - ( 3 ) ابو بصير روايت مىكند كه : « امام صادق عليه السلام دربارهء شخصى كه براى مضاربه مال در اختيار ديگرى مىگذارد و او را از رفتن به سرزمين ديگرى نهى مىكند ولى او از دستور او سر پيچى مىكند ، فرمود : در صورتى كه با شرايط او مخالفت و سرپيچى كند ، ضامن است ولى سود آن ميان‌شان تقسيم مىشود . »