1475 - ( 2 ) حبيب احول از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه مىفرمود : « آشتى دادن ميان مردم - هنگامى كه روابطشان به تيرگى مىگرايد - و نزديك كردن آنان به يكديگر - هنگامى كه از هم فاصله مىگيرند - صدقه‌اى است كه خداوند آن را دوست دارد . » حذيفة بن منصور نيز اين حديث را روايت كرده است . 1476 - ( 3 ) حماد گويد : « ازامام صادق عليه السلام دربارهء لقمان و حكمتش كه خداوند از آن ياد كرده است ، سؤال كردم . امام عليه السلام فرمود : به خدا سوگند ! بدان كه به دليل برترى نژاد ، زيادى مال و خاندان ، نيروى بدنى و زيبايى به لقمان حكمت داده نشد ، بلكه او در كار خدا محكم و استوار بود . . . هرگز از دو نفر نمىگذشت كه با هم نزاع و زد و خورد مىكردند ، مگر آن‌كه ميان‌شان آشتى مىداد و از آنان جدا نمىشد ، مگر آن‌كه آن دو دوست‌دار يكديگر مىشدند . . . » 1477 - ( 4 ) ابو هريره و عبدالله بن عباس گويند : « پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در بخشى از سخنرانى خويش فرمود : هركس در جهت آشتى گام بردارد ، تا هنگام بازگشت ، فرشتگان خدا بر وى درود مىفرستند و پاداش شب قدر به وى داده مىشود و هركس در جهت قطع ارتباط ميان دو نفر گام بردارد ، گناهش به اندازهء پاداش اصلاح‌گر ميان دو نفر است و لعنت خداوند براى وى نوشته مىشود تا وارد دوزخ شده و عذابش دوچندان شود . » 1478 - ( 5 ) در كتاب ارشاد القلوب روايت مىشود كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « پس از انجام واجبات ، هيچ‌كس عملى بهتر از اصلاح ميان مردم انجام نداده است ، سخن خير مىگويد و آرزوى خير مىكند . » 1479 - ( 6 ) در نهج البلاغه روايت مىشود كه على عليه السلام پس از ضربت خوردن از ابن ملجم - كه لعنت خدا بر او باد - در وصيت خود به امام حسن عليه السلام و امام حسين عليه السلام فرمود : « شما دو نفر و همهء فرزندان و خاندانم و هركس را كه نوشته‌ام به دستش مىرسد ، به تقواى الهى ، نظم كارهاىتان و برقرارى صلح و دوستى ميان خودتان سفارش مىكنم ؛ زيرا من از جدّ شما شنيدم كه مىفرمود : برقرارى صلح و دوستى ميان مردم ، برتر از يك سال نماز و روزه است . . . » 1480 - ( 7 ) سليم بن قيس هلالى گويد : « من در هنگام وصيت امير مؤمنان عليه السلام به فرزندش امام حسن عليه السلام حضور داشتم . وى امام حسين عليه السلام و محمد حنفيه و همهء فرزندانش ، بزرگان شيعه و خاندانش را بر وصيت خود گواه گرفت . . . تا آنجا كه امام به فرزندش فرمود : اى حسن ! تو را و همهء فرزندان و خاندانم را و مومنانى را كه نوشته‌ام به دست‌شان مىرسد ، به پرهيزگارى خداوند - پروردگارتان - سفارش مىكنم : و هرگز نميريد تا آن‌كه مسلمان باشيد . همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد و پراكنده نشويد ؛