1449 - ( 7 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام از پدرش عليه السلام از نياكانش عليهم السلام روايت مىشود كه : « شخصى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله درخواست كمك كرد و گفت : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ! من حقّى را به عهده گرفته‌ام . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : درخواست كمك ، حلال نيست مگر براى سه كس : براى شخصى كه مالى را برعهده گرفته است تا اين‌كه آن را فراهم سازد ، شخصى كه به بلاى بزرگى گرفتار شده است و شخصى كه به شدت فقير و نيازمند شده است . » ارجاعات مىآيد : در روايات باب بعدى و باب ششم مطالبى خواهد آمد كه بر اين بحث دلالت مىكند . باب 4 حكم تعهد كفيل به پرداخت بدهى يا احضار مكفول 1450 - ( 1 ) ابوالعباس گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : فردى از شخص ديگرى براى نفر سوم كفالت مىكند . شخصى كه برايش كفالت كرده ، مىگويد : اگر او را آوردى [ كه هيچ ] ؛ در غير اين صورت پانصد درهم برعهدهء توست ( يا كفالت كننده مىگويد : اگر او را آوردم [ كه هيچ ] ؛ در غير اين صورت پانصد درهم برعهدهء من است . ) امام عليه السلام فرمود : آوردن آن فرد برعهدهء كفيل است و از درهم‌ها چيزى برعهدهء او نيست . گفتم : اگر بگويد : پانصد درهم برعهدهء من است اگر او را به تو تحويل ندهم . امام عليه السلام فرمود : اگر او را تحويل ندهد ، درهم‌ها برعهدهء اوست . » 1451 - ( 2 ) ابو العباس گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : مردى كفيل ذات شخصى مىشود كه او را تا مدتى حاضر كند و اگر او را نياورد ، فلان مبلغ درهم به عهدهء اوست . امام عليه السلام فرمود : اگر سروقت او را آورد ، مالى برعهدهء او نيست ، بلكه او همواره كفيل ذات آن شخص است ؛ مگر اين‌كه ابتدا سخن از درهم به ميان آورد . اگر ابتدا از درهم سخن به ميان آورد ، پس در صورتى كه آن فرد تا مدت معين ندارد ، ضامن مال است . » اين حديث از بزنطى نيز روايت شده است .