السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
867
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
فصل هفتم : بابهاى ضمان و كفالت و حواله باب 1 جواز درخواست ضامن از سوى طلبكار 1436 - ( 1 ) على بن جعفر گويد : « از برادرم سؤال كردم : شخصى مقدارى فلوس وام مىدهد ، آيا شايسته است كفيل بگيرد ؟ امام عليه السلام فرمود : اشكال ندارد . » ارجاعات گذشت : در روايت دهم از باب نهم از بابهاى بدهى فرمودهء امام عليه السلام كه : « اگر بدهكار تنها كالا داشته باشد ، پس آن را به كفيل مىدهند يا براى وى نگهدارى مىشود . » و در روايات باب يكم از بابهاى رهن ، مطالبى كه بر اين بحث دلالت مىكند . باب 2 كراهت كفيل شدن و به عهده گرفتن حقوق ديگران 1437 - ( 1 ) حفص بن بخترى گويد : « از حج عقب ماندم . امام صادق عليه السلام به من فرمود : چه چيز تو را از حج عقب انداخته است ؟ گفتم : فدايت شوم ! كفيل شخصى شدم و او به من خيانت و با من پيمانشكنى كرد . امام عليه السلام فرمود : تو را با كفالت چه كار ؟ آيا نمىدانى كفالت ، امتهاى پيشين را هلاك كرد ؟ سپس ادامه داد : گروهى بسيار گناه كردند . آنگاه از آن بيمناك شدند و به شدت ترسيدند و گروه ديگرى