1426 - ( 3 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه : « على عليه السلام فرمود : تهيدست ، بازداشت نمىشود . خداوند عزيز و باشكوه مىفرمايد : « و اگر تنگدست بود ، پس بايد تا زمان گشايش به وى فرصت دهيد . » پس مفلس هرگاه ندارى خود را به اثبات رساند ، بازداشت نمىشود . اگر بدهى او به خاطر چيزى باشد كه گرفته است ، پس مدعى تهيدستى بايد بيّنه اقامه كند ؛ در صورتى كه طلبكار منكر آن باشد و اگر بدهى او در ارتباط با چيزى باشد كه به دست او نرسيده است - مانند بدهى به خاطر جنايت يا ضمانت يا حواله يا مهريهء همسر و امثال آن - تا پيش از آشكار شدن مالى براى وى يا اقامه بيّنه عليه او سخن وى همراه با سوگندش پذيرفته است . » 1427 - ( 4 ) در همان كتاب روايت مىشود كه امير مؤمنان عليه السلام فرمود : « بدهكار مفلس ، بازداشت نمىشود . » 1428 - ( 5 ) سكونى از امام صادق عليه السلام از پدرش عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « زنى عليه شوهرش به امير مؤمنان عليه السلام شكايت كرد كه وى نفقهء او را نمىپردازد و شوهر آن زن مفلس بود ؛ از اين رو على عليه السلام از بازداشت كردن او خوددارى كرد و اين آيه را تلاوت كرد : « پس حتماً همراه سختى ، آسانى هست . » 1429 - ( 6 ) در كتاب جعفريات روايت مىشود كه : « در زمان على عليه السلام مردى براى در تنگنا و فشار قرار دادن همسرش به وى نفقه نمىداد . آن زن در اين باره از شوهرش به على عليه السلام شكايت كرد . امير مؤمنان عليه السلام دستور داد او را بازداشت كنند . آن مرد گفت : همسرم را با من بازداشت كن . على عليه السلام به مرد گفت : تو اين حق را دارى . آن‌گاه به زن گفت : همراه او برو ! در برخى از نسخه‌ها آمده است كه على عليه السلام در ادامه فرمود : حدّى بر تو نيست . » 1430 - ( 7 ) در كتاب العوالى روايت مىشود كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به كسانى كه از مفلسى طلبكار بودند ، فرمود : « هر چه يافتيد برداريد ، شما جز اين ، حق ديگرى نداريد . » ارجاعات گذشت : در روايات باب هفتم از باب‌هاى نمازجمعه و باب يازدهم از باب‌هاى بدهى ، آنچه بر اين باب دلالت مىكند ، هست . در روايت چهارم از باب يكم از باب‌هاى حجر اين گفته كه : « على عليه السلام حكم كرد كه بدهكار بازداشت شود . پس اگر مفلس بودن و نيازمندى وى ثابت شد ، آزاد مىشود تا مالى به دست آورد . »