1373 - ( 6 ) عبيد بن زراره گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : شخصى دو النگو به رهن مىگذارد و يكى از آنها نابود مىشود . امام عليه السلام فرمود : باقيماندهء طلب از وى درخواست مىشود . « 1 » و نيز دربارهء شخصى كه خانه‌اى را رهن مىگذارد و مىسوزد يا ويران مىشود ، امام عليه السلام فرمود : طلبِ رهن‌گيرنده به زمين خانه تعلق مىگيرد . و دربارهء شخصى كه برده‌اى نزد ديگرى مىگذارد و آن برده جذام مىگيرد يا كالايى را به رهن مىگذارد و مرتهن نه آن را بازمىكند و نه به آن سركشى مىكند و نه آن را حركت مىدهد تا اين‌كه سوس آن را مىخورد ، آيا طلبش به مقدار آن كاهش مىيابد ؟ امام عليه السلام فرمود : نه . » 1374 - ( 7 ) ابان با واسطه از امام صادق عليه السلام دربارهء شخصى كه خانه‌اى را نزد ديگرى به رهن مىگذارد ، آن‌گاه آن خانه آتش مىگيرد يا ويران مىشود ، روايت مىكند كه فرمود : « طلب مرتهن به زمين خانه تعلق مىگيرد . و سؤال شد : شخصى برده‌اى را رهن مىگيرد و آن جذام مىگيرد يا كالايى را رهن مىگيرد و بدون آن‌كه مرتهن آن را باز كند يا به آن سركشى كند يا آن را حركت دهد ، كالا خورده مىشود . آيا از طلبش به مقدار آن كاسته مىشود . امام عليه السلام فرمود : نه . » 1375 - ( 8 ) اسحاق بن عمار گويد : « به امام موسى بن جعفر عليه السلام گفتم : شخصى برده‌اى را به رهن مىگيرد و آن برده كور مىشود يا يكى ديگر از اعضايش را از دست مىدهد . نقص عضو او به عهدهء كيست ؟ امام عليه السلام فرمود : بر صاحب آن برده . گفتم : مردم مىگويند : هرگاه برده‌اى را رهن گذاشتى و آن برده بيمار يا چشمش كور شد و در بدنش نقصانى پديد آمد ، به اندازه‌اى كه قيمت برده كاهش يافته ، از طلب مرتهن كاسته مىشود . امام عليه السلام فرمود : به من بگو كه اگر بردهء ديگرى را بكشد ، جنايت او برعهدهء كيست ؟ اسحاق گفت : جنايت برده بر گردن خود اوست . » 1376 - ( 9 ) اسحاق بن عمار گويد : « به امام موسى بن جعفر عليه السلام گفتم : شخصى برده يا خانه‌اى را رهن مىگذارد ، آن‌گاه آفتى به آن مىرسد . زيان وارد بر آن به عهدهء كيست ؟ امام عليه السلام فرمود : بر صاحب آن . سپس ادامه داد : به من بگو كه اگر برده شخصى را بكشد ، برعهدهء كيست ؟ گفتم : به گردن خود برده است .

--> ( 1 ) . در متن « يرجع اليه » است كه اشتباه است و در منبع « يرجع عليه » است .