1344 - ( 2 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه امام صادق عليه السلام فرمود : « به رهن گذاشتن خانه و زمين چه به صورت مشاع چه افراز شده اشكال ندارد و به رهن گذاشتن زيور آلات و مواد خوراكى و هر گونه مال در صورت تحويل اشكال ندارد و بدون تحويل دادن آن ، رهن نيست و اگر تحويل داده شود و سپس دراختيار راهن قرار گيرد ، رهن نيست زيرا باز گرداندن آن خارج شدن از رهن است . » ارجاعات گذشت : در روايت سىام از باب يكم از باب‌هاى بدهى فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « امام سجاد عليه السلام يك تار عبايش را جدا كرد و به وى فرمود : اين وثيقه است . » مىآيد : در روايت سوم از باب هفتم از باب‌هاى رهن فرمودهء امام عليه السلام كه : « اگر در رهن كمبودى است ، آن آسان‌تر است . آن را مىفروشد و در برابر كمبود آن ، پاداش داده مىشود . » و باب نهم را بنگر . و در روايت يكم از باب دوازدهم از باب‌هاى رهن فرمودهء امام عليه السلام كه : « و اگر رهن كمتر يا بيشتر از مالى باشد كه در مقابل آن رهن گذاشته شده و با هم اختلاف كنند . . . » باب 3 حكم استفاده كردن از كالاى به رهن گذاشته شده 1345 - ( 1 ) اسحاق بن عمار گويد : « از امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كردم : شخصى برده يا لباس يا زيورآلات يا يكى از وسايل خانه را رهن مىگذارد ( يا مىگيرد ) و صاحب جنس به رهن‌گيرنده مىگويد : پوشيدن اين لباس يا زيور براى تو حلال است ؛ پس بپوش و از وسيلهء خانه استفاده كن و برده را به كار گمار . امام عليه السلام فرمود : هرگاه برايش حلال كند ، برايش حلال است ولى من دوست ندارم اين كار را بكند . گفتم : خانهء درآمددارى را رهن مىكند ، در آمد آن متعلق به كيست ؟ امام عليه السلام فرمود : براى صاحب‌خانه . گفتم : زمين سفيد و خالى را رهن مىكند و صاحب زمين به وى مىگويد : براى خودت كشت كن . امام عليه السلام فرمود : اين حلال است و مثل آن [ صورت پيشين ] نيست . براى خودش كشت مىكند ، پس آن برايش حلال است ، آن‌گونه كه برايش حلال كرده است كه با مال خودش كشت كند و آن را آباد سازد . »