السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
795
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
1318 - ( 5 ) غياث بن ابراهيم از امام صادق عليه السلام از پدرش عليه السلام از نياكانش عليهم السلام از على عليه السلام روايت مىكند كه : « بخشى از اموال دو شريك در اختيارشان است و طلبهايى نيز از مردم دارند . اموال موجودشان را تقسيم مىكنند و طلبهاىشان را به يكديگر حواله مىدهند . يكى از آنان سهم خود را وصول مىكند و سهم ديگرى به دستش نمىرسد . على عليه السلام دراين باره فرمود : دريافتى هر يك ميانشان تقسيم مىشود و اموال از دست رفته ، از هر دو رفته است . » 1319 - ( 6 ) محمد بن مسلم گويد : « از امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام سؤال كردم : بخشى از اموال دو شريك در اختيارشان است و بخش ديگرى از آن را طلبكارند . اموال موجودشان را تقسيم مىكنند و طلبهاىشان را به يكديگر حواله مىدهند . يكى از آنان سهم خود را وصول مىكند و سهم ديگرى به دستش نمىرسد . امام عليه السلام فرمود : دريافتى هر يك ، ميانشان تقسيم مىشود . وصولكننده سهم شريكش را نمىبرد . » نظير اين حديث را معاوية بن عمار از امام صادق عليه السلام روايت كرده است . 1320 - ( 7 ) عبدالله بن سنان گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : بخشى از اموال مشترك ميان دو شريك عين جنس است و بخش ديگر ، طلب از ديگران . آنها عين و طلبكارى را با هم تقسيم مىكنند . آنگاه يكى از آنان تمام طلب خود را وصول مىكند و تمام يا بخشى از طلب ديگر وصول نمىشود . آيا وصولكننده بايد چيزى به ديگرى بپردازد ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى ، مال او از دست نمىرود . » باب 29 استحباب پرداخت بدهى پدر و مادر به ويژه بعد از فوت آنان 1321 - ( 1 ) محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « به راستى شخصى در زمان زندگانى پدر و مادرش نسبت به آنان نيكوكار است ولى پس از مرگشان بدهىهاىشان را نمىپردازد و براى