امام عليه السلام فرمود : آرى . گفتم : او مالى از خود بجا نگذاشته است . امام عليه السلام فرمود : همانا آنان ديه را گرفته‌اند ، پس بايد بدهىاش را بپردازند . » عبدالحميد بن سعيد ، نظير اين حديث را از امام رضا عليه السلام روايت كرده است . 1269 - ( 2 ) يحيى ازرق گويد : « از امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كردم : شخص بدهكارى كشته مىشود و اوليايش ديهء او را مىگيرند . آيا بدهىاش را بپردازند ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى ، همانا ديهء وى را گرفته‌اند . » 1270 - ( 3 ) ابو بصير گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخص بدهكارى بدون بر جاى گذاشتن مال كشته مىشود . آيا اولياى وى مىتوانند خونش را به قاتلش ببخشند با اين‌كه وى بدهكار است ؟ امام عليه السلام فرمود : طلبكاران ، درخواست‌كنندگان از قاتل هستند . پس اگر اولياى مقتول خون مقتول را ببخشند ، ضامن ديه ( بدهى ) او براى طلبكاران هستند ؛ در غير اين صورت نه . » محمد بن اسلم جبلى پاسخ امام عليه السلام را اين گونه روايت مىكند كه : « طلبكاران درخواست كنندگان از قاتل هستند ، پس اگر اولياى مقتول ديه را بر قاتل ببخشند ، جايز است و اگر بخواهند قصاص كنند ، اين كار براى آنان جايز نيست تا اين‌كه بدهى را براى طلبكاران به عهده بگيرند ؛ در غير اين صورت نه . » باب 22 حالّ شدن ديون و مطالبات ميّت 1271 - ( 1 ) ابو بصير از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « وقتى شخصى بميرد ، ديون و مطالبات او حالّ مىشود . » [ / زمان پرداخت آن فرا مىرسد ]