السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

725

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

1190 - ( 2 ) معاوية بن وهب گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال شد : شخصى به ديگرى بدهكار است ولى به وى دسترسى ندارد و نمىداند كجا به جستجوى وى بپردازد و نمىداند زنده است يا مرده و وارث و خويشاوند و شهر او را نمىشناسد . امام عليه السلام فرمود : جستجو كن . گفت : اگر زياد طول كشيد ، آيا آن را صدقه بدهم ؟ امام عليه السلام فرمود : دربارهء او جستجو كن . » 1191 - ( 3 ) هشام بن سالم گويد : « حفص اعور در حضور من از امام صادق عليه السلام پرسيد : پدرم كارگرى داشت كه در آسيابش كار مىكرد . او بدون وارث درگذشت و چند درهم از ما طلبكار است . امام عليه السلام فرمود : آن را به بيچارگان بده . حفص بار ديگر پرسش خود را تكرار كرد و گفت : نظرتان دراين باره چيست ؟ امام عليه السلام همان پاسخ نخست را تكرار كرد . حفص براى بار سوم پرسيد و امام عليه السلام اين بار فرمود : از وارث او جستجو كن ، اگر وارثى برايش يافتى [ مال را به او بپرداز ] ؛ در غير اين صورت آن مال همانند مال خودت است . سپس فرمود : با آن چه كار خواهى كرد ؟ و پس از آن فرمود : آن مال را اعلان مىكنى كه اگر جوينده‌اى به سراغ آن آمد [ به وى پرداخت شود ] ؛ در غير اين صورت همانند مال خودت است . » 1192 - ( 4 ) هشام بن سالم گويد : « حفص اعور در حضور من به امام صادق عليه السلام گفت : پدرم كارگرى داشت . آن كارگر مقدارى پول نزد پدرم داشت و بدون وارث و خويشاوند در گذشت . من از اين بابت نگران هستم ، چه كنم ؟ امام عليه السلام فرمود : نظر تو اين است كه بايد به بيچارگان پرداخت . نظر تو اين است كه بايد به بيچارگان پرداخت . گفتم : فدايت شوم ! من از اين بابت در فشار هستم ، چه كنم ؟ امام عليه السلام فرمود : آن مانند مال خودت هست . پس اگر جوينده‌اى آمد به وى بپرداز . » 1193 - ( 5 ) هشام بن سالم گويد : « در حضور من ، خطّاب اعور از امام موسى بن جعفر عليه السلام پرسيد : پدرم كارگر روز مزدى داشت ، كه او ناپديد شد و مقدارى از مزدش باقى ماند و براى وى وارثى سراغ نداريم . امام عليه السلام فرمود : دربارهء وى جستجو و تحقيق كنيد . خطّاب گفت : تحقيق كرديم ولى او را نيافتيم . امام عليه السلام دستانش را حركت داد و فرمود : بيچارگان . خطّاب بار ديگر پرسش خود را تكرار كرد و امام عليه السلام فرمود : تحقيق كن و بكوش ، پس اگر به وى دست يافتى [ به او مىپردازى ] ؛ در غير اين صورت همانند مال خودت است تا جوينده‌اى به سراغ آن بيايد و اگر مرگت فرا رسيد وصيت كن كه اگر جوينده‌اى به سراغ آن آمد به او پرداخت شود . »