باب 2 تحريم بازداشتن حقوق ديگران و كراهت قرض كردن از تازه به دوران رسيده‌ها 1121 - ( 1 ) ابو حمزه ثمالى از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هركس با وجود قدرت بر پرداخت مال مسلمانى ، آن را نپردازد ، از بيم اين‌كه با پرداخت آن تنگدست شود ، قدرت خداوند در نيازمند كردن وى بيش از قدرت اوست در بىنياز كردن خود به وسيلهء عدم پرداخت حق ديگران . » 1122 - ( 2 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه از امام صادق عليه السلام دربارهء مهلت خواستن از طلبكار سؤال شد . امام عليه السلام فرمود : « به بدهكارِ پولدارى كه مىخواهد امروز و فردا كند مهلت داده نمىشود ولى بدهكارى كه مىخواهد مالش را خرد كند و بفروشد ، به مقدار اين كار به او مهلت داده مىشود . » 1123 - ( 3 ) در همان كتاب روايت مىشود كه امام صادق عليه السلام فرمود : « هركس از پرداخت حق ديگران خوددارى كند ، در حالى كه توانگرست و آنچه بايد بپردازد در اختيار دارد و از پرداخت آن خوددارى مىكند - در صورتى كه طلبكار جز با گرفتن حقش راضى نمىشود - بدهكار را مىزنند تا آن را پرداخت كند و اگر بدهكار تنها جنس در اختيار دارد ، آنها را در اختيار يك نفر كفيل مىگذارد و اگر كفيلى نيافت ، اموالش توقيف مىشود تا زمانى كه آن را بفروشد و پرداخت كند . » ارجاعات گذشت : در روايات باب سى و هشتم از باب‌هاى استحباب حقوق ، مطالبى مناسب با ذيل اين باب هست و در روايت هفتم از همين باب فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « مگر تو را نهى نكردم از اين‌كه براى من از كسى قرض كنى كه چيزى نداشته و تازه پولدار شده است . » و در روايت يازدهم از باب يازدهم از باب‌هاى جهاد با نفس فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « گناهان كبيره حرام شده‌اند و آنها شرك ورزيدن به خداوند و . . . و عدم پرداخت حقوق ديگران بدون تنگدستى است . » و در روايت سيزدهم مانند آن . و در روايت شصتم از باب نود و سوم از باب‌هاى معاشرت فرمودهء امام عليه السلام كه : « هركس از پرداخت حق مومنى خوددارى كند ، در روز قيامت خداوند او را پانصد سال روى پاهايش نگه مىدارد تا عرق يا خونش روان شود و از جانب پروردگار ندادهنده‌اى ندا مىدهد : اين ستمگرى است كه حق خداوند را از وى بازداشته است و فرمود : پس به مدت چهل روز توبيخ و سپس دستور داده مىشود به سوى آتش برده شود . »