و فرمود : من دوست ندارم قرض كند ، مگر آن‌كه قرارداد يا تجارتى دارد كه با آن مىتواند بدهى مردم را بپردازد ، هرچند درِ خانهء مردم گدايى كند و آنان با يك لقمه و دو لقمه او را بازگردانند ، مگر در صورتى كه ولى دارد كه پس از وى بدهىاش را مىپردازد . . . » ادامهء حديث ، همانند حديث پيشين است . 1120 - ( 35 ) ابو موسى گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : فدايت شوم ! انسان قرض كند و حج گزارد ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى . گفتم : آيا قرض كند و ازدواج كند ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى ، انسان هر صبح و شام منتظر روزى خداست . » ارجاعات گذشت : در روايات باب بيست و سوم از باب‌هاى استحباب حقوق ، مطالبى هست و همچنين در روايات باب هفتم از باب‌هاى وجوب حج نيز در اين باره مطالبى آمده است . و در روايت سوم از باب سى و پنجم از باب‌هاى احكام پوشاك فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « از بدهكارى بكاهيد ، زيرا در كاهش بدهى ، افزايش عمر است . » و در روايت چهارم فرمودهء پيامبراكرم صلى الله عليه و آله كه : « هركس ماندگارى مىخواهد - با اين‌كه ماندگارى وجود ندارد - بايد عبايش را سبك گرداند . گفته شد : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله سبكى عبا به چيست ؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : اندك بودنِ بدهى . » و در روايت پنجم و ششم مانند آن . و در روايت چهاردهم از باب يكم از باب‌هاى طلب روزى فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « اگر راه‌ها به روى او بسته شد ، پس بايد به حساب خدا و پيامبرش به اندازهء خوراك خانواده‌اش وام بگيرد . پس اگر مُرد و بدهىاش را نپرداخت ، بر امام واجب است آن را بپردازد . » مىآيد : در روايت پنجم از باب هفتم از باب‌هاى بدهكارى اين گفته كه : « امام حسين عليه السلام با بيش از هفتاد هزار دينار بدهى به شهادت رسيد . » و در روايات باب بيستم ، مطالبى كه بر مكروه بودن بدهى دلالت مىكند .