چرا كه آن مال ، مالِ توست و از كارهاى صاحب مال دورى كن ؛ زيرا پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله رباى گذشته را برداشت و آينده را حرام كرد . پس هركس نداند نادانىاش كار را براى او آسان مىكند تا بداند و هنگامى كه حرمت ربا را شناخت ، بر او حرام مىشود و در صورت ارتكاب آن ، مجازات او لازم مىشود به همان صورت كه بر ربا خوار لازم شده است . » 823 - ( 8 ) محمد بن مسلم گويد : « شخصى از اهل خراسان از راه رباخوارى اموال بسيارى به دست آورده بود . آن‌گاه از فقيهان در اين باره سوال كرد و آنان گفتند : هيچ راهى ندارى مگر آن‌كه اموال را به صاحبان‌شان بازگردانى . اين شخص نزد امام باقر عليه السلام آمد و ماجراى خود را بازگو كرد . امام عليه السلام به وى فرمود : راه نجات تو در اين آيهء قرآن است : « پس هركس موعظه‌اى از پروردگارش به او رسد و [ به رباخوارى ] پايان دهد ، پس آنچه گذشته ، براى اوست و كارش در اختيار خداست . » ( مقصود از موعظه ، توبه است . ) 824 - ( 9 ) در تفسير آيهء : « پس هركس موعظه‌اى از پروردگارش به او رسد و [ به رباخوارى ] پايان دهد ، پس آنچه گذشته براى اوست و كارش در اختيار خداست . » محمد بن مسلم از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « مقصود از موعظه ، توبه است . » 825 - ( 10 ) در تفسير مجمع البيان روايت مىشود كه امام باقر عليه السلام فرمود : « هركس اسلام را درك كند و از كارهايش در زمان جاهليت توبه كند ، خداوند آنچه گذشته از او برمى دارد . » 826 - ( 11 ) محمد بن عيسى گويد : « شخصى مدتى از روزگار را ربا خورد ، سپس نزد امام باقر عليه السلام رفت و از وى در اين باره سوال كرد . امام عليه السلام به وى فرمود : راه نجات تو در كتاب خداست . خداوند مىفرمايد : « پس هركس موعظه‌اى از سوى پروردگارش به او رسد و [ به رباخوارى ] پايان دهد ، پس آنچه گذشته براى اوست . » مقصود از موعظه ، توبه است . پس در صورت ندانستن حرمت ربا و سپس آگاه شدن از آن ، آنچه گذشته ، بر او حلال مىكند و از آينده بايد خود را حفظ كند . »