السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
443
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
710 - ( 38 ) زراره از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « همانا خداوند ربا را حرام كرد تا كار نيك از ميان نرود . » 711 - ( 39 ) هشام بن حكم از امام صادق عليه السلام دربارهء دليل حرمت ربا روايت مىكند كه فرمود : « اگر ربا حلال بود ، مردم تجارت و كارهاى مورد نيازشان را رها مىكردند . پس خداوند ربا را حرام كرد تا مردم از حرام به سوى حلال ، تجارت و خريد و فروش بروند و تنها آن ، در قرض ميان آنان باقى بماند . » 712 - ( 40 ) قطب راوندى در كتاب لبّ اللباب روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « زمانى بر مردم خواهد آمد كه هيچكس نيست مگر آنكه ربا مىخورد و اگر ربا نخورد ، از غبار آن به وى مىرسد . » 713 - ( 41 ) عمرو بن خالد از زيد بن على از پدرانش عليهم السلام از على عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ربا و رباخوار ( و ربا ده ) ، فروشندهاش ، خريدارش ، نويسندهاش و شاهدانش را لعنت كرد . » 714 - ( 42 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام از پدرانش روايت مىشود كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « نقره در برابر نقره و طلا در برابر طلا بايد به يك اندازه و دست به دست [ نقد ] معامله شود . پس هركس زيادى دهد و زيادى بگيرد به تحقيق ربا داده است و خداوند ، ربا ، رباخوار ، ربا ده ، فروشندهاش ، خريدارش ، نويسندهاش و شاهدانش را لعنت كرده است . » 715 - ( 43 ) در حديث نهىهاى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده است كه : « آن حضرت از رباخوارى و شهادت بهناحق [ حضور در مجالس باطل ] و نوشتن ربا نهى كرد و فرمود : به راستى خداوند رباخوار ، ربا ده ، نويسندهاش و شاهدانش را لعنت كرد . »