السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
429
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
بخش پنجم : بابهاى ربا باب 1 حرام بودن رباخوارى و ربا دادن و نوشتن و گواهى بر آن خداوند متعال مىفرمايد : ربا خواران برنمىخيزند مگر بسان كسانى كه شيطان به شدت ديوانهشان كرده است . اين به آن دليل است كه مىگويند : معامله مانند رباست . در حالى كه خداوند معامله را حلال و ربا را حرام كرده است . پس هركس پس از دريافت اندرزى از سوى پروردگارش ، از رباخوارى دست بردارد ، گذشتهها از آنِ اوست و كارش در اختيار خداست و كسانى كه دست برندارند ، آنان همراهان آتش هستند و در آن جاودانهاند . خداوند ربا را نابود و صدقات را افزايش مىدهد و خداوند هيچ ناسپاسِ گناهكارى را دوست ندارد . اى كسانى كه ايمان آورديد ! تقواى خدا را پيشه كنيد و باقى ماندههاى ربا را رها كنيد ، اگر مؤمن هستيد . پس اگر چنين نكرديد ، بدانيد كه به جنگ با خدا و پيامبر برخاستهايد و اگر توبه كنيد ، سرمايه تان متعلق به شماست ؛ نه ستم مىكنيد و نه مورد ستم واقع مىشويد . « 1 » اى كسانى كه ايمان آورديد ! چندين برابر ربا نخوريد و تقواى الهى پيشه كنيد ، باشد كه رستگار شويد و از آتشى كه براى كافران آماده شده است ، بترسيد . « 2 » . . . و [ به دليل ] رباخوارى آنان در حالى كه از آن بازداشته شده بودند و مال مردم خوارى آنان به باطل و براى كافران آنان عذاب دردناكى آماده كرديم . « 3 » آنچه ربا مىدهيد تا با مال مردم مال خود را افزايش دهيد ، نزد خداوند افزايش نمىيابد . « 4 »
--> ( 1 ) . بقره 2 / 279 - 278 - 276 - 275 . ( 2 ) . آل عمران 3 / 131 - 130 . ( 3 ) . نساء 4 / 161 . ( 4 ) . روم 30 / 39