السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
413
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
ارجاعات گذشت : در روايت يازدهم از باب سوم از بابهاى خيار مناسب آن . مىآيد : در روايات باب بعدى چيزى كه بر آن دلالت دارد و همچنين روايات باب يكم از بابهاى عيب هاوتدليس . باب 2 هر زيادى و كاستى در اصل آفرينش عيب است 658 - ( 1 ) سيارى گويد : « شخصى مردى را نزد ابن ابى ليلى آورد و گفت : اين مرد اين كنيز را به من فروخته است و وقتى آن را برهنه كردم ، بر شرمگاهش مويى نيافتم و مىپندارم اصلًا مويى نداشته است . ابن ابى ليلى گفت : مردم براى از بين بردن آن چاره انديشى مىكنند ، چه شده است كه تو از اين وضع ناراحتى ؟ آن مرد گفت : اى قاضى ! اگر آن عيب است ، پس براى من به آن حكم كن . ابن ابى ليلى گفت : من اكنون نياز به قضاى حاجت دارم ، منتظر بمان تابرگردم . آنگاه وارد خانه شد ، از درِ ديگرى خارج شد ، نزد محمد بن مسلم ثقفى رفت و به وى گفت : شما دربارهء زنى كه فاقد موى زهار است ، از امام باقر عليه السلام چه نقل مىكنيد ، آيا اين عيب به شمار مىآيد ؟ محمد بن مسلم گفت : من سخن روشنى در اين باره از امام عليه السلام به خاطر ندارم ولى امام باقر عليه السلام از پدرش از نياكانش عليهم السلام براى من روايت كرد كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : هر افزودنى و كاستى در آفرينش اصلى ، عيب است . ابن ابى ليلى با شنيدن اين سخن گفت : كافى است . آنگاه به سوى آن گروه بازگشت و براى آنان به عيب بودن آن حكم كرد . » 659 - ( 2 ) در كتاب فقه الرضا روايت مىشود كه : « هر افزودنى و كاستى در اصل آفرينش بدن سبب برهم زدن معامله مىشود . »